(॥పల్లవి॥)
జగదీశ్వరుని లీలాచక్రములోపలనుండి
మగుడ దాసుఁడుగాక మాయ దాఁట వసమా
(॥జగ॥)
తనువు నాదెయనఁగ తనకు స్వతంత్రమేది
తనువులో తాను హరి తను వెకాన
మనసులో యీసుద్ది మరినమ్మితేఁ జాలు
వెనకముందరలకు విచారమేలేదు
(॥జగ॥)
సొమ్ములు నావియనఁగ సోధించఁ దానెవ్వఁడు
సోమ్ములునుఁ దాను హరిసొమ్ము లెకాన
సమ్మతి నీతలఁపె సహజమై కలిగితే
నెమ్మదిఁ దా నిన్నిటా నిశ్చింతుఁడౌను
(॥జగ॥)
బంటులు నావారనఁగఁ బరికించ నెవ్వఁడు
బంటులును దాను హరిబంట్లెకాన
నంటున శ్రీవెంకటనాథునిఁ గొలిచితేను
కంటకములెల్లాఁ బాసి ఘనుఁడె తానౌను
(||pallavi||)
jagadīśhvaruni līlāsakramulobalanuṁḍi
maguḍa dāsum̐ḍugāga māya dām̐ṭa vasamā
(||jaga||)
tanuvu nādĕyanam̐ga tanagu svadaṁtramedi
tanuvulo tānu hari tanu vĕgāna
manasulo yīsuddi marinammidem̐ jālu
vĕnagamuṁdaralagu visārameledu
(||jaga||)
sŏmmulu nāviyanam̐ga sodhiṁcham̐ dānĕvvam̐ḍu
sommulunum̐ dānu harisŏmmu lĕgāna
sammadi nīdalam̐pĕ sahajamai kaligide
nĕmmadim̐ dā ninniḍā niśhchiṁtum̐ḍaunu
(||jaga||)
baṁṭulu nāvāranam̐gam̐ barigiṁcha nĕvvam̐ḍu
baṁṭulunu dānu haribaṁṭlĕgāna
naṁṭuna śhrīvĕṁkaḍanāthunim̐ gŏlisidenu
kaṁṭagamulĕllām̐ bāsi ghanum̐ḍĕ tānaunu