ఇరుమొనసూది వని యింపు సేసుకుందుఁ గాని
(॥పల్లవి॥)
ఇరుమొనసూది వని యింపు సేసుకుందుఁ గాని
మరిగి నే మనసిచ్చి మాఁటలాడఁ జాలరా
(॥ఇరు॥)
ఆపెతోఁ బురుడువెట్టి ఆడక వుండినఁ గదా
నాపై నీవల పెల్ల నమ్ము కుందును
చూపుల నాపె కెదురుచూడక వుండితేఁగదా
చేపట్టి నాముచ్చ టెల్లాఁ జెప్పుదు నీతోను
(॥ఇరు॥)
ఇచ్చక మాపె కాడక యీడనె వుండినఁ గదా
ఇచ్చిన నీబాస లెల్ల నియ్యకొందును
కచ్చుపెట్టి యాపెతో నేకతము మానినఁ గదా
తచ్చనలు మాని నీతో దగ్గరి నవ్వుదును
(॥ఇరు॥)
కడలు దొక్కక నాకాఁగిట నుండినఁ గదా
అడియాలముగఁ గళ లంటుదు నిన్ను
కడువేగ శ్రీవెంకటనాథ నీవె నన్ను
యెడయక వుండఁగానె యితవాయఁ గాకా
(||pallavi||)
irumŏnasūdi vani yiṁpu sesuguṁdum̐ gāni
marigi ne manasichchi mām̐ṭalāḍam̐ jālarā
(||iru||)
ābĕdom̐ buruḍuvĕṭṭi āḍaga vuṁḍinam̐ gadā
nābai nīvala pĕlla nammu kuṁdunu
sūbula nābĕ kĕdurusūḍaga vuṁḍidem̐gadā
sebaṭṭi nāmuchcha ṭĕllām̐ jĕppudu nīdonu
(||iru||)
ichchaga mābĕ kāḍaga yīḍanĕ vuṁḍinam̐ gadā
ichchina nībāsa lĕlla niyyagŏṁdunu
kachchubĕṭṭi yābĕdo negadamu māninam̐ gadā
tachchanalu māni nīdo daggari navvudunu
(||iru||)
kaḍalu dŏkkaga nāgām̐giḍa nuṁḍinam̐ gadā
aḍiyālamugam̐ gaḽa laṁṭudu ninnu
kaḍuvega śhrīvĕṁkaḍanātha nīvĕ nannu
yĕḍayaga vuṁḍam̐gānĕ yidavāyam̐ gāgā