(॥పల్లవి॥)
ఇరవైనయట్టుండు యెఱఁగనీ దీమాయ
తెరమఱఁగు మెకమువలె తిరుగు నీబ్రదుకు
(॥ఇర॥)
అనిశమును దేహమును కన్న పానము లిడిన
యినుము గుడిచిననీరు యెందుకెక్కినదో
గొనకొన్న మానినుల కూటముల సుఖము లివి
మనసుదాటినపాలు మట్టులేదెపుడు
(॥ఇర॥)
వొడలఁబెట్టినసొమ్ము లొగిఁ దనకుఁ గానరా-
వడవిఁ గాసినవెన్నె లది కన్నులకును
వుడివోనిపరిమళము లొకనిమిషమాత్రమే
బెడిదంపుభ్రమతోడిపెనుగాలిమూఁట
(॥ఇర॥)
చద్దిసంసారమున సరుస సుఖదుఃఖములు
యెద్దుయెనుపోతునై యేకంబు గాదు
వొద్దికై శ్రీవేంకటోత్తముఁడు యింతలో
అద్దంపునీడవలె నాత్మ బొడచూపె
(||pallavi||)
iravainayaṭṭuṁḍu yĕṟam̐ganī dīmāya
tĕramaṟam̐gu mĕgamuvalĕ tirugu nībradugu
(||ira||)
aniśhamunu dehamunu kanna pānamu liḍina
yinumu guḍisinanīru yĕṁdugĕkkinado
gŏnagŏnna māninula kūḍamula sukhamu livi
manasudāḍinabālu maṭṭuledĕbuḍu
(||ira||)
vŏḍalam̐bĕṭṭinasŏmmu lŏgim̐ danagum̐ gānarā-
vaḍavim̐ gāsinavĕnnĕ ladi kannulagunu
vuḍivonibarimaḽamu lŏganimiṣhamātrame
bĕḍidaṁpubhramadoḍibĕnugālimūm̐ṭa
(||ira||)
saddisaṁsāramuna sarusa sukhaduḥkhamulu
yĕdduyĕnubodunai yegaṁbu gādu
vŏddigai śhrīveṁkaḍottamum̐ḍu yiṁtalo
addaṁpunīḍavalĕ nātma bŏḍasūbĕ