ఇప్పటి కక్కూరితికి నెంత సేసీనే
(॥పల్లవి॥)
ఇప్పటి కక్కూరితికి నెంత సేసీనే
కప్పుక వున్నారందరు కాఁతాళించరా
(॥ఇప్పటి॥)
యేమిటికిఁ దారుకాణలెరిఁగిన పనులకు
కామించి తానెరఁగని కల్లలున్నవా
వాములై పెండ్లికూఁతుర్లు వద్దనే కాచుకున్నారు
వోముచుఁ దానిట్లంటే వోరుతురా వారు
(॥ఇప్పటి॥)
అంతేసేలే ఆనలందరికిఁ గలదే
చెంతలఁ దాఁజేయనిచేఁతలాడేరా
కాంతలిందరును నిదే కనుపెట్టుకున్నవారు
యింతకుఁ దాఁజొచ్చితేను యెగ్గుపట్టరా
(॥ఇప్పటి॥)
కమ్మటిఁ బెనఁగనేలే కాఁగిటఁ గూడితిమిదే
యెమ్మెతో శ్రీ వెంకటేశుఁడిఁక మానీనా
పమ్మి తనమేలువారు పైపైనే వున్నారు
నమ్మించినయందుకెల్లా నవ్వుకోపరా
(||pallavi||)
ippaḍi kakkūridigi nĕṁta sesīne
kappuga vunnāraṁdaru kām̐tāḽiṁcharā
(||ippaḍi||)
yemiḍigim̐ dārugāṇalĕrim̐gina panulagu
kāmiṁchi tānĕram̐gani kallalunnavā
vāmulai pĕṁḍligūm̐turlu vaddane kāsugunnāru
vomusum̐ dāniṭlaṁṭe vorudurā vāru
(||ippaḍi||)
aṁtesele ānalaṁdarigim̐ galade
sĕṁtalam̐ dām̐jeyanisem̐talāḍerā
kāṁtaliṁdarunu nide kanubĕṭṭugunnavāru
yiṁtagum̐ dām̐jŏchchidenu yĕggubaṭṭarā
(||ippaḍi||)
kammaḍim̐ bĕnam̐ganele kām̐giḍam̐ gūḍidimide
yĕmmĕdo śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍim̐ka mānīnā
pammi tanameluvāru paibaine vunnāru
nammiṁchinayaṁdugĕllā navvugobarā