(॥పల్లవి॥)
ఇన్నిచేఁతలును దేవుఁడిచ్చినవే
వున్నవారి యీవులెల్ల నొద్దికయ్యీనా
(॥ఇన్ని॥)
తెగనియాపదలకు దేవుఁడే కలఁడుగాక
వగలుడుపఁ బరులవస మయ్యీనా
నొగిలి యితరలకు నోళ్ళుదెరచిన
నగుఁబాటేకాక మానఁగఁబొయ్యీనా
(॥ఇన్ని॥)
అగ్గలపుదురితాలు హరియే మానుపుఁగాక
బగ్గన నొక్కరు వచ్చి పాపఁబొయ్యేరా
తగ్గుముగ్గులైనవేళ తలఁచినవారెల్ల
సిగ్గుఁబాటేకాక తమ్ముఁ జేరవచ్చేరా
(॥ఇన్ని॥)
యెట్టు నేసినను వేంకటేశుఁడే నేరుచుఁగాక
కట్టఁగడవారెల్లఁ గరుణించేరా
యిట్టే యేమడిగిన నీతఁడే యొసఁగుఁగాక
వుట్టిపడి యెవ్వరైనా నూరడించేరా
(||pallavi||)
innisem̐talunu devum̐ḍichchinave
vunnavāri yīvulĕlla nŏddigayyīnā
(||inni||)
tĕganiyābadalagu devum̐ḍe kalam̐ḍugāga
vagaluḍubam̐ barulavasa mayyīnā
nŏgili yidaralagu noḽḽudĕrasina
nagum̐bāḍegāga mānam̐gam̐bŏyyīnā
(||inni||)
aggalabuduridālu hariye mānubum̐gāga
baggana nŏkkaru vachchi pābam̐bŏyyerā
taggumuggulainaveḽa talam̐sinavārĕlla
siggum̐bāḍegāga tammum̐ jeravachcherā
(||inni||)
yĕṭṭu nesinanu veṁkaḍeśhum̐ḍe nerusum̐gāga
kaṭṭam̐gaḍavārĕllam̐ garuṇiṁcherā
yiṭṭe yemaḍigina nīdam̐ḍe yŏsam̐gum̐gāga
vuṭṭibaḍi yĕvvarainā nūraḍiṁcherā