ఇన్నిటా సరసుఁడవు యెంత సేసేవు
(॥పల్లవి॥)
ఇన్నిటా సరసుఁడవు యెంత సేసేవు
వెన్నెల పులుగములా వేడుక నీ సిగ్గులు
(॥ఇన్ని॥)
మలసి యాలకొంకేవు మరికొంత నవ్వరాదా
వెలవెట్టి కొంటివా యీవీటనేమైనా
అలరి మాఁటాడుమంటే అందునిందుఁ గలపేవు
కలగూరా యేమైనా గజిబిజి సేయను
(॥ఇన్ని॥)
మరులేని కొలిపేవు మనసు నాకియ్యరాదా
అరివేనఁ దెచ్చితివా అప్పుడే నీవు
తెరలోన దాఁగేవు తేరి నిన్నుఁ జూచితేను
సరిబేశా నీ చేఁతలు సారెసారె ముయ్యను
(॥ఇన్ని॥)
కొద్దినేల లోభించేవు కూరిమి పైజల్లరాదా
మద్దులెక్కి కోసితివా మరియలసి
గద్దరి శ్రీ వెంకటేశ కలసితి విటు నన్ను
చద్ది మూటలా రతులు సారెకు భోగించను
(||pallavi||)
inniḍā sarasum̐ḍavu yĕṁta sesevu
vĕnnĕla pulugamulā veḍuga nī siggulu
(||inni||)
malasi yālagŏṁkevu marigŏṁta navvarādā
vĕlavĕṭṭi kŏṁṭivā yīvīḍanemainā
alari mām̐ṭāḍumaṁṭe aṁduniṁdum̐ galabevu
kalagūrā yemainā gajibiji seyanu
(||inni||)
maruleni kŏlibevu manasu nāgiyyarādā
arivenam̐ dĕchchidivā appuḍe nīvu
tĕralona dām̐gevu teri ninnum̐ jūsidenu
saribeśhā nī sem̐talu sārĕsārĕ muyyanu
(||inni||)
kŏddinela lobhiṁchevu kūrimi paijallarādā
maddulĕkki kosidivā mariyalasi
gaddari śhrī vĕṁkaḍeśha kalasidi viḍu nannu
saddi mūḍalā radulu sārĕgu bhogiṁchanu