ఇన్నిటా నీవేక రాజ్యమేలుదు గాక
(॥పల్లవి॥)
ఇన్నిటా నీవేక రాజ్యమేలుదు గాక
మన్ననకాంతవైతివి మరి యాలే వెలితి
(॥ఇన్ని॥)
ఈతల నీరమణుఁడు యే పొద్దు చూచిననిట్లే
చేతికి లోనై యుండగఁ చింతలేలా
కాతరపుఁజెలులెంత కాతాళించి దూరినాను
యేతులనందువుగాక యిఁకనేలే వెరవు
(॥ఇన్ని॥)
చెప్పినట్టుల్లాఁ జేయ చేరి యాతఁడు గలఁడు
చిప్పిల నీవు చెయిసేసుకోనేలే
పుప్పతిల్లి సవతులు వొరసి యెంత చూచినా
నెప్పుననుందువుగాక నీకేలే వెరవు
(॥ఇన్ని॥)
శ్రీ వేంకటేశ్వరుఁడు చేకొని నిన్నుఁ గూడి నీ
భావములోనుండఁగాను పదరనేల
వేవేలకునిందరును వెగటువాయ మొక్కిరి
చేవ మీరి నీచేఁతలే చెల్లెనేలే వెరపు
(||pallavi||)
inniḍā nīvega rājyameludu gāga
mannanagāṁtavaidivi mari yāle vĕlidi
(||inni||)
īdala nīramaṇum̐ḍu ye pŏddu sūsinaniṭle
sedigi lonai yuṁḍagam̐ siṁtalelā
kādarabum̐jĕlulĕṁta kādāḽiṁchi dūrinānu
yedulanaṁduvugāga yim̐kanele vĕravu
(||inni||)
sĕppinaṭṭullām̐ jeya seri yādam̐ḍu galam̐ḍu
sippila nīvu sĕyisesugonele
puppadilli savadulu vŏrasi yĕṁta sūsinā
nĕppunanuṁduvugāga nīgele vĕravu
(||inni||)
śhrī veṁkaḍeśhvarum̐ḍu segŏni ninnum̐ gūḍi nī
bhāvamulonuṁḍam̐gānu padaranela
vevelaguniṁdarunu vĕgaḍuvāya mŏkkiri
seva mīri nīsem̐tale sĕllĕnele vĕrabu