(॥పల్లవి॥)
ఇన్నాళ్లు దా యేడ నుండెనమ్మ
వన్నెగాఁ గొసరవచ్చీ నేఁడు
(॥ఇన్నాళ్లు॥)
వేఁకపు విరహన వేఁగ లేక నేను
సోఁకఁగ నెదురు చూడఁగా
తాఁకి తలఁచఁడు తరుణులఁ గూడి
యేఁకట నిపుడు నే నిత వైతినా
(॥ఇన్నాళ్లు॥)
కడు నొంటిఁబొద్దు గడపఁగ లేక
వొడికపుటాసల నుండఁగా
తడవఁడు నన్ను దనయిచ్చలనే
అడరి యిప్పుడే నాపై ఆ వుట్టెనా
(॥ఇన్నాళ్లు॥)
గొప్పతమకానఁ గుందుచుండ లేక
అప్పుడె పిలువ నంపఁగా
కప్పి నన్ను శ్రీవెంకటనాథుఁడు గూడె
యిప్పుడు నారతు లింపు వుట్టెనా.
(||pallavi||)
innāḽlu dā yeḍa nuṁḍĕnamma
vannĕgām̐ gŏsaravachchī nem̐ḍu
(||innāḽlu||)
vem̐kabu virahana vem̐ga lega nenu
som̐kam̐ga nĕduru sūḍam̐gā
tām̐ki talam̐sam̐ḍu taruṇulam̐ gūḍi
yem̐kaḍa nibuḍu ne nida vaidinā
(||innāḽlu||)
kaḍu nŏṁṭim̐bŏddu gaḍabam̐ga lega
vŏḍigabuḍāsala nuṁḍam̐gā
taḍavam̐ḍu nannu danayichchalane
aḍari yippuḍe nābai ā vuṭṭĕnā
(||innāḽlu||)
gŏppadamagānam̐ guṁdusuṁḍa lega
appuḍĕ piluva naṁpam̐gā
kappi nannu śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍu gūḍĕ
yippuḍu nāradu liṁpu vuṭṭĕnā.