ఇంతుల నెంత దూరునో యింత కపుడె
(॥పల్లవి॥)
ఇంతుల నెంత దూరునో యింత కపుడె
యింతట రావమ్మ మెచ్చు నింత కపుడె
(॥ఇంతు॥)
యిదె వచ్చి నదెవచ్చి నింతి యని యాసాస
నెదురుచూచుఁ బతి వింత కపుడె
వెదవీడనితురుము విడువ ముడువఁ బట్టె
హృదయ మేమౌనో పతి కింత కపుడె
(॥ఇంతు॥)
పొంది యెవ్వరు ముందరఁ బొలసిన నీవె యని
యెందు నిన్నె పేరుకొను నింత కపుడె
ముందు నీపయ్యదకొంగు మూయాఁదియ్యనె పట్టె
యెందరి నంపునో పై పై నింత కపుడె
(॥ఇంతు॥)
నిన్నుఁ దలఁచి తలఁచి నిద్దిరించి కలలోన
యెన్నఁగఁ గాఁగిటఁ గడు నింత కపుడె
పన్నిన శ్రీవెంకటేశుఁ బైకొని కూడితి విట్టె
యిన్నాళ్లిటులఁ గాదు యింత కపుడె
(||pallavi||)
iṁtula nĕṁta dūruno yiṁta kabuḍĕ
yiṁtaḍa rāvamma mĕchchu niṁta kabuḍĕ
(||iṁtu||)
yidĕ vachchi nadĕvachchi niṁti yani yāsāsa
nĕdurusūsum̐ badi viṁta kabuḍĕ
vĕdavīḍanidurumu viḍuva muḍuvam̐ baṭṭĕ
hṛdaya memauno padi kiṁta kabuḍĕ
(||iṁtu||)
pŏṁdi yĕvvaru muṁdaram̐ bŏlasina nīvĕ yani
yĕṁdu ninnĕ perugŏnu niṁta kabuḍĕ
muṁdu nībayyadagŏṁgu mūyām̐diyyanĕ paṭṭĕ
yĕṁdari naṁpuno pai pai niṁta kabuḍĕ
(||iṁtu||)
ninnum̐ dalam̐si talam̐si niddiriṁchi kalalona
yĕnnam̐gam̐ gām̐giḍam̐ gaḍu niṁta kabuḍĕ
pannina śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ baigŏni kūḍidi viṭṭĕ
yinnāḽliḍulam̐ gādu yiṁta kabuḍĕ