(॥పల్లవి॥)
ఇంతి చేసిన భాగ్యమిట్లుండె దైవకృత-
మింతయును గడపంగ నెవ్వరికి రాదు
(॥ఇంతి॥)
విరహవేదనచేత వేఁగెడి విలాసినుల
సొరిది నింతకు మున్ను చూడమో వినమో
అరుదైన దుస్తరంబై ధరించఁగరాని-
దురవస్థలెవ్వరికి దొరకవనికాక
(॥ఇంతి॥)
తల దోఁకలేని చిత్తమున వలపులఁ బొరలు-
పొలఁతులింతకుమున్ను పుట్టరో చనరో
అలవోక తెలుపులును అబ్బురపు మరపులును
కొలఁదిమీరుట మిగుల గోరమనికాక
(॥ఇంతి॥)
దేవతాకృపగలిగి దివ్యవైభవములను
భూవలయమున సతులు పుట్టరో మనరో
శ్రీ వేంకటేశుఁడీచెలియకిచ్చిన చనవు-
లేవెలఁదులకు నాతఁడియ్యఁడనికాక
(||pallavi||)
iṁti sesina bhāgyamiṭluṁḍĕ daivakṛta-
miṁtayunu gaḍabaṁga nĕvvarigi rādu
(||iṁti||)
virahavedanaseda vem̐gĕḍi vilāsinula
sŏridi niṁtagu munnu sūḍamo vinamo
arudaina dustaraṁbai dhariṁcham̐garāni-
duravasthalĕvvarigi dŏragavanigāga
(||iṁti||)
tala dom̐kaleni sittamuna valabulam̐ bŏralu-
pŏlam̐tuliṁtagumunnu puṭṭaro sanaro
alavoga tĕlubulunu abburabu marabulunu
kŏlam̐dimīruḍa migula goramanigāga
(||iṁti||)
devadākṛpagaligi divyavaibhavamulanu
bhūvalayamuna sadulu puṭṭaro manaro
śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍīsĕliyagichchina sanavu-
levĕlam̐dulagu nādam̐ḍiyyam̐ḍanigāga