ఇంతి మోహము లిఁకనేమని చెప్పేము నీకు
(॥పల్లవి॥)
ఇంతి మోహము లిఁకనేమని చెప్పేము నీకు
మంతనాన నాకె నేలి మన్నించవయ్యా
(॥ఇంతి॥)
చిలుకలు మాఁటాడితేఁ జేరి నీవంపినయట్టి
చెలుల పలుకులంటాఁ జెవి యొగ్గి వినును
అలులు మొరసితే నీవాడకు వచ్చేయప్పటి
బలుశంఖరావాలని పై పై నాలకించును
(॥ఇంతి॥)
మరుని పంచబాణాలు మనసున నాఁటితే
విరుల వేసేవంటా వెస నవ్వును
సురటుల విసరితేఁ జూచి నీ వూరుపు గాలి
సరుగనే తెంచెనని సంతోసించుకొనును
(॥ఇంతి॥)
చందురుఁడుదయించితే చాయల నీపంజనుచు
యిందుముఖి నీరాకకునెదురువచ్చు
అందపు శ్రీ వెంకటేశ అంతలో నీవేలితివి
యిందులోఁ దెలిసి వాని హితులంటా మెచ్చును
(||pallavi||)
iṁti mohamu lim̐kanemani sĕppemu nīgu
maṁtanāna nāgĕ neli manniṁchavayyā
(||iṁti||)
silugalu mām̐ṭāḍidem̐ jeri nīvaṁpinayaṭṭi
sĕlula palugulaṁṭām̐ jĕvi yŏggi vinunu
alulu mŏraside nīvāḍagu vachcheyappaḍi
baluśhaṁkharāvālani pai pai nālagiṁchunu
(||iṁti||)
maruni paṁchabāṇālu manasuna nām̐ṭide
virula vesevaṁṭā vĕsa navvunu
suraḍula visaridem̐ jūsi nī vūrubu gāli
sarugane tĕṁchĕnani saṁtosiṁchugŏnunu
(||iṁti||)
saṁdurum̐ḍudayiṁchide sāyala nībaṁjanusu
yiṁdumukhi nīrāgagunĕduruvachchu
aṁdabu śhrī vĕṁkaḍeśha aṁtalo nīvelidivi
yiṁdulom̐ dĕlisi vāni hidulaṁṭā mĕchchunu