ఇంతవాఁడవు గాఁగానే యిందరు మోహింతురు
(॥పల్లవి॥)
ఇంతవాఁడవు గాఁగానే యిందరు మోహింతురు
సంతసానఁ జెలఁగుదు సరసుఁడవు నీవు
(॥ఇంత॥)
విరహవేళ నెంతేసి వెంగెములాడుదు నిన్ను
యెరవు లేక వోరుతువిన్నియు నీవు
సరసమాడే యప్పుడు సారెనలయింతు నేను
విరసము లేకుందువు వేడుకతో నీవు
(॥ఇంత॥)
కొసరేటి తరినెంత గోరనూఁదుదు నిన్న
అసముతో నవ్వుదువందుకు నీవు
పొసఁగఁ బరాకారైనచో పూబంతినివేతు నిన్ను
సుసరాన వేఁడుకొని చొక్కింతువు నీవు
(॥ఇంత॥)
సరిఁ గూడేయెడనెంత జంకింతు నిన్ను నేను
గరిమనెంత మెత్తువు కాఁగిట నీవు
నిరతి శ్రీవెంకటేశ నేనలమేల్మంగను
మరిగితి నేను కడు మన్నింతువు నీవు
(||pallavi||)
iṁtavām̐ḍavu gām̐gāne yiṁdaru mohiṁturu
saṁtasānam̐ jĕlam̐gudu sarasum̐ḍavu nīvu
(||iṁta||)
virahaveḽa nĕṁtesi vĕṁgĕmulāḍudu ninnu
yĕravu lega voruduvinniyu nīvu
sarasamāḍe yappuḍu sārĕnalayiṁtu nenu
virasamu leguṁduvu veḍugado nīvu
(||iṁta||)
kŏsareḍi tarinĕṁta goranūm̐dudu ninna
asamudo navvuduvaṁdugu nīvu
pŏsam̐gam̐ barāgārainaso pūbaṁtinivedu ninnu
susarāna vem̐ḍugŏni sŏkkiṁtuvu nīvu
(||iṁta||)
sarim̐ gūḍeyĕḍanĕṁta jaṁkiṁtu ninnu nenu
garimanĕṁta mĕttuvu kām̐giḍa nīvu
niradi śhrīvĕṁkaḍeśha nenalamelmaṁganu
marigidi nenu kaḍu manniṁtuvu nīvu