(॥పల్లవి॥)
ఇంతకంటె వలపు నేనేమి చెప్పేను
కాంతుఁడవు నీవె యింకాఁ గనుకోవోయీ
(॥ఇంత॥)
అంతరంగములోనను ఆయము నీచింత నాకు
బంతి నీమాటలె చెవులపండుగ నాకు
సంతమైన సరసాలె జగమెల్లా నేలుట
వింత వింత చనవులె వేవేలు విధులు
(॥ఇంత॥)
కన్నులకు నీరూపు కామనిధానము నాకు
పనిన్న నీ చనవులె పంటలు నాకు
మన్ననల నగవులె మంచి కప్పురవిడేలు
మున్నిటి పొందుల సిగ్గు ముత్యాలసేన
(॥ఇంత॥)
మేనికి నీకాఁగిలి మెత్తని పరపు నాకు
తానకపు నీరతులె తగుభోగాలు
మానక శ్రీవెంకటేశ మరిగి నన్నుఁ గూడితి
నానెటి చెమట లివె నవరసాలు
(||pallavi||)
iṁtagaṁṭĕ valabu nenemi sĕppenu
kāṁtum̐ḍavu nīvĕ yiṁkām̐ ganugovoyī
(||iṁta||)
aṁtaraṁgamulonanu āyamu nīsiṁta nāgu
baṁti nīmāḍalĕ sĕvulabaṁḍuga nāgu
saṁtamaina sarasālĕ jagamĕllā neluḍa
viṁta viṁta sanavulĕ vevelu vidhulu
(||iṁta||)
kannulagu nīrūbu kāmanidhānamu nāgu
paninna nī sanavulĕ paṁṭalu nāgu
mannanala nagavulĕ maṁchi kappuraviḍelu
munniḍi pŏṁdula siggu mutyālasena
(||iṁta||)
menigi nīgām̐gili mĕttani parabu nāgu
tānagabu nīradulĕ tagubhogālu
mānaga śhrīvĕṁkaḍeśha marigi nannum̐ gūḍidi
nānĕḍi sĕmaḍa livĕ navarasālu