ఇంతగా మన్నించి నన్ను నేలుకొంటి విలలోన
(॥పల్లవి॥)
ఇంతగా మన్నించి నన్ను నేలుకొంటి విలలోన
వింతగా నెవ్వరినిఁక వేఁడఁబొయ్యేనయ్యా
(॥ఇంత॥)
కలవారిలోన నీవు గలవాఁడవని నేను
కలసి లేనివారిలో కర్మములేనివాఁడను
బలువులలో నీ దాస్యబలవంతుఁడ నేను
యెలమి మాకిఁకఁ జూడనేమి గడమయ్యా
(॥ఇంత॥)
నెమ్మది లోనివారిలో నీకుక్షి లోపలివాఁడ
నమ్మని వెలివారిలో నాస్తికుల వెలివాఁడ
పమ్మి పదస్థులలోన పరమపదమువాఁడ
ఇమ్మని నిన్నడిగేది ఇఁక నేఁటిదయ్యా
(॥ఇంత॥)
ధర్మపువారిలో నీ దయాధర్మపువాఁడ
మర్మపువారిలో నీమాయలమర్మమువాఁడ
అర్మిలి శ్రీవేంకటేశ అంతర్యామివి నీవు
నిర్మించినవాఁడ నేను నెలకొంటినయ్యా
(||pallavi||)
iṁtagā manniṁchi nannu nelugŏṁṭi vilalona
viṁtagā nĕvvarinim̐ka vem̐ḍam̐bŏyyenayyā
(||iṁta||)
kalavārilona nīvu galavām̐ḍavani nenu
kalasi lenivārilo karmamulenivām̐ḍanu
baluvulalo nī dāsyabalavaṁtum̐ḍa nenu
yĕlami māgim̐kam̐ jūḍanemi gaḍamayyā
(||iṁta||)
nĕmmadi lonivārilo nīgukṣhi lobalivām̐ḍa
nammani vĕlivārilo nāstigula vĕlivām̐ḍa
pammi padasthulalona paramabadamuvām̐ḍa
immani ninnaḍigedi im̐ka nem̐ṭidayyā
(||iṁta||)
dharmabuvārilo nī dayādharmabuvām̐ḍa
marmabuvārilo nīmāyalamarmamuvām̐ḍa
armili śhrīveṁkaḍeśha aṁtaryāmivi nīvu
nirmiṁchinavām̐ḍa nenu nĕlagŏṁṭinayyā