(॥పల్లవి॥)
ఇంత యాల అంత యాల యేమాయ నిపు డిట్టె
పంతపు పతికడకె పదరాదా
(॥ఇంత॥)
చెక్కిటిచేయి యేఁటికే చెలి నీ భావముచూడ
చక్కని తామెరమీఁదఁ జంద్రుఁ డున్నట్టు
యెక్కడి కెక్కడి పొందు లేమి గడించేవె
పక్కన పతికడకె పదరాదా
(॥ఇంత॥)
వున్నతిఁ గుచాలమీఁద నుసురనే విది యేమె
సన్నపుగాలి కొండల జడిసినట్టు
యెన్నటి కెన్నటి పొందు లిట్లేల సేసేవె
పన్ని నీ పతికడకె పదరాదా
(॥ఇంత॥)
చేరువఁ గాఁగిటిలోనఁ జెమరించే విది యేమె
చేరు ముత్యా లిటునటుఁ జిందినట్టు
కోరి శ్రీవెంకటపతికూడి మేడ యెక్కెఁ గృపా
పారీణుఁ డాతనొద్దకుఁ బదరాదా
(||pallavi||)
iṁta yāla aṁta yāla yemāya nibu ḍiṭṭĕ
paṁtabu padigaḍagĕ padarādā
(||iṁta||)
sĕkkiḍiseyi yem̐ṭige sĕli nī bhāvamusūḍa
sakkani tāmĕramīm̐dam̐ jaṁdrum̐ ḍunnaṭṭu
yĕkkaḍi kĕkkaḍi pŏṁdu lemi gaḍiṁchevĕ
pakkana padigaḍagĕ padarādā
(||iṁta||)
vunnadim̐ gusālamīm̐da nusurane vidi yemĕ
sannabugāli kŏṁḍala jaḍisinaṭṭu
yĕnnaḍi kĕnnaḍi pŏṁdu liṭlela sesevĕ
panni nī padigaḍagĕ padarādā
(||iṁta||)
seruvam̐ gām̐giḍilonam̐ jĕmariṁche vidi yemĕ
seru mutyā liḍunaḍum̐ jiṁdinaṭṭu
kori śhrīvĕṁkaḍabadigūḍi meḍa yĕkkĕm̐ gṛpā
pārīṇum̐ ḍādanŏddagum̐ badarādā