ఇంత సేసెఁగా నేఁడు యింతి నీ గుణములెల్లా
(॥పల్లవి॥)
ఇంత సేసెఁగా నేఁడు యింతి నీ గుణములెల్లా
చెంతల నాకె పసలఁ జిక్కితిగా నీవు
(॥ఇంత॥)
కోపగించుకొన్నవేళ కోరి నీవు మోహించిన
ఆపెపైనాన వెట్టితే నట్టె మానేవు
పైపై నాపెమీఁది పదములు వాడితేను
మాపుదాఁకా పరాకెల్ల మానుదుగా నీవు
(॥ఇంత॥)
అనవసరపువేళ నాపెవారు వచ్చిరంటే
వెనుకొని యెదురుగా వెళ్ళి వచ్చేవు
పనివడి యాపె అప్పణగల మగువల
వినయపు విన్నపాలు విందువుగా నీవు
(॥ఇంత॥)
అలసి నిద్రించేవేళ నాపె నీవొద్దఁ గూచుంటే
పలురతులకు లోనై భ్రమతువుగా
వొలిసి శ్రీ వేంకటాద్రినుండి వచ్చి మాడువూర
మలసి నన్నుఁగూడి మన్నించితిగా
(||pallavi||)
iṁta sesĕm̐gā nem̐ḍu yiṁti nī guṇamulĕllā
sĕṁtala nāgĕ pasalam̐ jikkidigā nīvu
(||iṁta||)
kobagiṁchugŏnnaveḽa kori nīvu mohiṁchina
ābĕbaināna vĕṭṭide naṭṭĕ mānevu
paibai nābĕmīm̐di padamulu vāḍidenu
mābudām̐kā parāgĕlla mānudugā nīvu
(||iṁta||)
anavasarabuveḽa nābĕvāru vachchiraṁṭe
vĕnugŏni yĕdurugā vĕḽḽi vachchevu
panivaḍi yābĕ appaṇagala maguvala
vinayabu vinnabālu viṁduvugā nīvu
(||iṁta||)
alasi nidriṁcheveḽa nābĕ nīvŏddam̐ gūsuṁṭe
paluradulagu lonai bhramaduvugā
vŏlisi śhrī veṁkaḍādrinuṁḍi vachchi māḍuvūra
malasi nannum̐gūḍi manniṁchidigā