(॥పల్లవి॥)
ఇంత సేతురటవే యీతని నేఁడు
వింతలు మా మాటలివి వినవే వో చెలియా
(॥ఇంత॥)
పంతమాడుకొనరాదువ పతితోడ సతికిని
అంతరంగమెరిఁగిచ్చలాడుటగాని
దొంతులు వెట్టఁగరాదు తోడుతనే చలములు
కొంత వినయాన వంచుకొనవలెఁ గాని
(॥ఇంత॥)
వాసికిఁ బెనఁగరాదు వద్దనున్న నాయకుని
మోసలేక మెప్పించి మొక్కుటగాని
ఆసలు మానుపరాదు ఆయాలు సోఁకినవేళ
సేసవెట్టి తనివంద చెందవలెఁగాని
(॥ఇంత॥)
కాదుగూడదనరాదు కాఁగిట శ్రీ వెంకటేశు
నాదరించి సరసములాడుటగాని
పోదితోనాతఁడె నిన్ను భోగించె కడమలేదు
పాదుకొన్న తమకము పంచుకొంటగాని
(||pallavi||)
iṁta seduraḍave yīdani nem̐ḍu
viṁtalu mā māḍalivi vinave vo sĕliyā
(||iṁta||)
paṁtamāḍugŏnarāduva padidoḍa sadigini
aṁtaraṁgamĕrim̐gichchalāḍuḍagāni
dŏṁtulu vĕṭṭam̐garādu toḍudane salamulu
kŏṁta vinayāna vaṁchugŏnavalĕm̐ gāni
(||iṁta||)
vāsigim̐ bĕnam̐garādu vaddanunna nāyaguni
mosalega mĕppiṁchi mŏkkuḍagāni
āsalu mānubarādu āyālu som̐kinaveḽa
sesavĕṭṭi tanivaṁda sĕṁdavalĕm̐gāni
(||iṁta||)
kādugūḍadanarādu kām̐giḍa śhrī vĕṁkaḍeśhu
nādariṁchi sarasamulāḍuḍagāni
podidonādam̐ḍĕ ninnu bhogiṁchĕ kaḍamaledu
pādugŏnna tamagamu paṁchugŏṁṭagāni