(॥పల్లవి॥)
ఇంకనేల సుద్దులు యెదురూఁ గుదురుగాను
సుంకు మోచిన కళలు సూట్లాయను
(॥ఇంక॥)
సరస నిలుచుండఁగా సతి తురుము విరులు
పరిమళముతో నీపై రాలెను
ధరనవే నేసలాయ తగ మరునమ్ములాయ
మరిగితీమరఁగేల మంచిదాయను
(॥ఇంక॥)
చేతికి విడెమియ్యఁగ చెలియకుచాలు నీకు
నాతల యీతలను ఆయాలు మోచెను
ఘాత నిమ్మపండ్లాయ కానికలవే ఆయ
యీతల మాయలేఁటికి నియ్యకోలే ఆయను
(॥ఇంక॥)
ఇదె శ్రీ వేంకటేశ నేఁడింతి నీతో మాటాడఁగా
పెదవి పెదవి దాకి ప్రేమము రేఁగె
అదన నన్నుఁ గూడితి వనువాయఁ దనివాయ
కొదలెల్లాఁ దీరెనిదే గుఱులాయను
(||pallavi||)
iṁkanela suddulu yĕdurūm̐ gudurugānu
suṁku mosina kaḽalu sūṭlāyanu
(||iṁka||)
sarasa nilusuṁḍam̐gā sadi turumu virulu
parimaḽamudo nībai rālĕnu
dharanave nesalāya taga marunammulāya
marigidīmaram̐gela maṁchidāyanu
(||iṁka||)
sedigi viḍĕmiyyam̐ga sĕliyagusālu nīgu
nādala yīdalanu āyālu mosĕnu
ghāda nimmabaṁḍlāya kānigalave āya
yīdala māyalem̐ṭigi niyyagole āyanu
(||iṁka||)
idĕ śhrī veṁkaḍeśha nem̐ḍiṁti nīdo māḍāḍam̐gā
pĕdavi pĕdavi dāgi premamu rem̐gĕ
adana nannum̐ gūḍidi vanuvāyam̐ danivāya
kŏdalĕllām̐ dīrĕnide guṟulāyanu