ఇంకనేల సిగ్గువడే విద్దరు నున్నా రీడను
(॥పల్లవి॥)
ఇంకనేల సిగ్గువడే విద్దరు నున్నా రీడను
కొంకక నన్ను మన్నించి కూడితివి నాఁడే
(॥ఇంక॥)
కంకణాలచేత నాపె కానుక లిచ్చీ నీకు
అంకెలఁ బరాకుమాని అందుకోవయ్యా
సంకెలేల నీముందర చక్కఁగా నిలుచున్నది
పంకించక నీ మోము చూపఁగదవయ్యా
(॥ఇంక॥)
మూరెఁడు దురుమువంచి మునుకొని మొక్కీ నీకు
తేరకొనఁ జూచాకెను దీవించవయ్యా
కూరిమి గొసరి నీ కొలువులు సేసీని
సారెకును మెచ్చి మెచ్చి సంతోసించవయ్యా
(॥ఇంక॥)
వెలయ కప్రపు నోర విన్నపాలు సేసీ నీకు
లలిఁ జెవ్వులారా విని లాలించవయ్యా
అలమేల్మంగను నే నీ యాలను శ్రీవేంకటేశ
వలచి వచ్చినాపెను వడిఁ జేకొనవయ్యా
(||pallavi||)
iṁkanela sigguvaḍe viddaru nunnā rīḍanu
kŏṁkaga nannu manniṁchi kūḍidivi nām̐ḍe
(||iṁka||)
kaṁkaṇālaseda nābĕ kānuga lichchī nīgu
aṁkĕlam̐ barāgumāni aṁdugovayyā
saṁkĕlela nīmuṁdara sakkam̐gā nilusunnadi
paṁkiṁchaga nī momu sūbam̐gadavayyā
(||iṁka||)
mūrĕm̐ḍu durumuvaṁchi munugŏni mŏkkī nīgu
teragŏnam̐ jūsāgĕnu dīviṁchavayyā
kūrimi gŏsari nī kŏluvulu sesīni
sārĕgunu mĕchchi mĕchchi saṁtosiṁchavayyā
(||iṁka||)
vĕlaya kaprabu nora vinnabālu sesī nīgu
lalim̐ jĕvvulārā vini lāliṁchavayyā
alamelmaṁganu ne nī yālanu śhrīveṁkaḍeśha
valasi vachchinābĕnu vaḍim̐ jegŏnavayyā