(॥పల్లవి॥)
ఇంక నేల తొంటిసుద్దు లిందాఁకా నింతెకాక
వుంకువైన నీ గుణాలె వొక్కటిగాఁ జేసెను
(॥ఇంక॥)
చిగురునవ్వుల నీ చిరుతమోవిగా
అగడైననాకోప మారఁజేసెను
పగటున నీవు సేసే పలువినయాలుగా
తగులుగా నీవున్నదండకు రప్పించెను
(॥ఇంక॥)
కడకన్నుల నీకందువచూపులేకా యీ-
యెడనే వంచిన తల యెత్తించెను
బడి బడి నీవు వచ్చేపాయని మోహమే కా
అడఁగిననామతిలో ఆసలెల్లా రేఁచెను
(॥ఇంక॥)
కమలపు నీచేతుల కాఁగిలి యిప్పుడేకా
సమరతి నాకాఁకలు చల్లఁజేసెను
తమితో శ్రీవేంకటేశ దయ నీవుసేయఁగాఁ గా
ప్రమదపునాకూటమి పరిణామ మాయను
(||pallavi||)
iṁka nela tŏṁṭisuddu liṁdām̐kā niṁtĕgāga
vuṁkuvaina nī guṇālĕ vŏkkaḍigām̐ jesĕnu
(||iṁka||)
sigurunavvula nī sirudamovigā
agaḍainanāgoba māram̐jesĕnu
pagaḍuna nīvu sese paluvinayālugā
tagulugā nīvunnadaṁḍagu rappiṁchĕnu
(||iṁka||)
kaḍagannula nīgaṁduvasūbulegā yī-
yĕḍane vaṁchina tala yĕttiṁchĕnu
baḍi baḍi nīvu vachchebāyani mohame kā
aḍam̐ginanāmadilo āsalĕllā rem̐sĕnu
(||iṁka||)
kamalabu nīsedula kām̐gili yippuḍegā
samaradi nāgām̐kalu sallam̐jesĕnu
tamido śhrīveṁkaḍeśha daya nīvuseyam̐gām̐ gā
pramadabunāgūḍami pariṇāma māyanu