(॥పల్లవి॥)
ఇందవయ్య విడెము యేల కొంకేవు
సందుకొని మెచ్చేఁ గాక జంకించేనా
(॥ఇంద॥)
తాలిమిగలదొకతె తగ నీతోనలిగితే
యీలీల మోహించి నేమింతకోపేమా
నాలిక త్తెలమై నేము నవ్వనేర్తుముగాక
వీలుచును మొగమోట విడువఁగఁగలమా
(॥ఇంద॥)
గుట్టుచేసి వేరొక్కతె కొసరి నిన్నుఁ దిట్టితే
యిట్టె మన్ననలవారమింతకోపేమా
దట్టించి నీబాసలెల్లఁ దలఁపించనేర్తుఁ గాక
వెట్టుయైన నిష్టూరము వేయఁగనోపుదుమా
(॥ఇంద॥)
కూడేవేళ యెవ్వతైన గోరనిన్ను గీరితేను
యీడవెట్టుకొని నేము యింతకోపేమా
కూడితి శ్రీవెంకటేశ గురుతులివేకాక
పాడిపంతములు నీతోఁ బచరించేమా
(||pallavi||)
iṁdavayya viḍĕmu yela kŏṁkevu
saṁdugŏni mĕchchem̐ gāga jaṁkiṁchenā
(||iṁda||)
tālimigaladŏgadĕ taga nīdonaligide
yīlīla mohiṁchi nemiṁtagobemā
nāliga ttĕlamai nemu navvanerdumugāga
vīlusunu mŏgamoḍa viḍuvam̐gam̐galamā
(||iṁda||)
guṭṭusesi verŏkkadĕ kŏsari ninnum̐ diṭṭide
yiṭṭĕ mannanalavāramiṁtagobemā
daṭṭiṁchi nībāsalĕllam̐ dalam̐piṁchanerdum̐ gāga
vĕṭṭuyaina niṣhṭūramu veyam̐ganobudumā
(||iṁda||)
kūḍeveḽa yĕvvadaina goraninnu gīridenu
yīḍavĕṭṭugŏni nemu yiṁtagobemā
kūḍidi śhrīvĕṁkaḍeśha gurudulivegāga
pāḍibaṁtamulu nīdom̐ basariṁchemā