(॥పల్లవి॥)
ఇటులా నేము సేసేమా యిల్లాండ్లము నేము
తటుకన నీ మదిలోఁ దడఁబడ కిఁకను
(॥ఇటు॥)
యేడనైనా గయ్యాళియైనది చనవు గలితే
ఆడరానిమాఁట నిన్నాడుఁగాక
వేడుకకత్తెయినది విచారించకందరిలో
వీడెమిచ్చి కాలుఁజేయి వేసును నీమీఁదను
(॥ఇటు॥)
మందెమేళమైనది మరగితే నీమేన
చిందరవందరసేఁత సేయుఁగాక
అందునిందు రట్టడియైనది వెరవులేక
చెంది నీబుజాన మోము చేర్చుకొని నవ్వును
(॥ఇటు॥)
సారెకు దిట్టైనది సంగడిఁ బెట్టుక వుండితే
చేరి రతివేళఁ గక్కసించుఁ గాక
ఆరీతి శ్రీ వెంకటేశ అలమేల్మంగను నేను
కోరి నన్నునేలితివి కొంకకాపె మెచ్చును
(||pallavi||)
iḍulā nemu sesemā yillāṁḍlamu nemu
taḍugana nī madilom̐ daḍam̐baḍa kim̐kanu
(||iḍu||)
yeḍanainā gayyāḽiyainadi sanavu galide
āḍarānimām̐ṭa ninnāḍum̐gāga
veḍugagattĕyinadi visāriṁchagaṁdarilo
vīḍĕmichchi kālum̐jeyi vesunu nīmīm̐danu
(||iḍu||)
maṁdĕmeḽamainadi maragide nīmena
siṁdaravaṁdarasem̐ta seyum̐gāga
aṁduniṁdu raṭṭaḍiyainadi vĕravulega
sĕṁdi nībujāna momu sersugŏni navvunu
(||iḍu||)
sārĕgu diṭṭainadi saṁgaḍim̐ bĕṭṭuga vuṁḍide
seri radiveḽam̐ gakkasiṁchum̐ gāga
ārīdi śhrī vĕṁkaḍeśha alamelmaṁganu nenu
kori nannunelidivi kŏṁkagābĕ mĕchchunu