(॥పల్లవి॥)
ఇదివో సంసారమెంత సుఖమో కాని
తుదలేని దుఃఖమను తొడవు గడియించె
(॥ఇదివో॥)
పంచేద్రియంబులను పాతకులు దనుఁదెచ్చి
కొంచెపు సుఖంబునకుఁ గూర్పఁగాను
మించి కామంబనేడిమేఁటి తనయుండు జని-
యించి దురితధనమెల్ల గడియించె
(॥ఇదివో॥)
పాయమనియెడి మహపాతకుఁడు తనుఁ దెచ్చి
మాయంపు సుఖమునకు మరుపఁగాను
సోయగపు మోహమను సుతుఁడేచి గుణమెల్లఁ
బోయి యీనరకమనుపురము గడియించె
(॥ఇదివో॥)
అతియుండగువేంకటాద్రీశుఁడను మహ-
హితుఁడు చిత్తములోన నెనయఁగాను
మతిలోపల విరక్తిమగువ జనియించి య-
ప్రతియయి మోక్షసంపదలు గడియించె
(||pallavi||)
idivo saṁsāramĕṁta sukhamo kāni
tudaleni duḥkhamanu tŏḍavu gaḍiyiṁchĕ
(||idivo||)
paṁchedriyaṁbulanu pādagulu danum̐dĕchchi
kŏṁchĕbu sukhaṁbunagum̐ gūrbam̐gānu
miṁchi kāmaṁbaneḍimem̐ṭi tanayuṁḍu jani-
yiṁchi duridadhanamĕlla gaḍiyiṁchĕ
(||idivo||)
pāyamaniyĕḍi mahabādagum̐ḍu tanum̐ dĕchchi
māyaṁpu sukhamunagu marubam̐gānu
soyagabu mohamanu sudum̐ḍesi guṇamĕllam̐
boyi yīnaragamanuburamu gaḍiyiṁchĕ
(||idivo||)
adiyuṁḍaguveṁkaḍādrīśhum̐ḍanu maha-
hidum̐ḍu sittamulona nĕnayam̐gānu
madilobala viraktimaguva janiyiṁchi ya-
pradiyayi mokṣhasaṁpadalu gaḍiyiṁchĕ