(॥పల్లవి॥)
ఇదిగాక సౌభాగ్య మిదిగాక తపము మఱి
యిదిగాక వైభవంబిఁక నొకటి కలదా
(॥ఇది॥)
అతివ జన్మము సఫలమై పరమయోగివలె-
నితర మోహపేక్షలిన్నియును విడిచె
సతికోరికలు మహశాంతమై యిదె చూడ
సతత విజ్ఞాన వాసనవోలె నుండె
(॥ఇది॥)
తరుణి హృదయము కృతార్థతఁ బొంది విభుమీఁది
పరవశానంద సంపదకు నిరవాయ
సరసిజానన మనోజయమంది యింతలో
సరిలేక మనసు నిశ్చల భావమాయ
(॥ఇది॥)
శ్రీవేంకటేశ్వరుని జింతించి పరతత్వ-
భావంబు నిజముగా బట్టెఁ జెలియాత్మ
దేవోత్తముని కృపాధీనురాలై యిపుడు
లావణ్యవతికి నుల్లంబు దిరమాయ
(||pallavi||)
idigāga saubhāgya midigāga tabamu maṟi
yidigāga vaibhavaṁbim̐ka nŏgaḍi kaladā
(||idi||)
adiva janmamu saphalamai paramayogivalĕ-
nidara mohabekṣhalinniyunu viḍisĕ
sadigorigalu mahaśhāṁtamai yidĕ sūḍa
sadata vijñāna vāsanavolĕ nuṁḍĕ
(||idi||)
taruṇi hṛdayamu kṛtārdhadam̐ bŏṁdi vibhumīm̐di
paravaśhānaṁda saṁpadagu niravāya
sarasijānana manojayamaṁdi yiṁtalo
sarilega manasu niśhchala bhāvamāya
(||idi||)
śhrīveṁkaḍeśhvaruni jiṁtiṁchi paradatva-
bhāvaṁbu nijamugā baṭṭĕm̐ jĕliyātma
devottamuni kṛpādhīnurālai yibuḍu
lāvaṇyavadigi nullaṁbu diramāya