(॥పల్లవి॥)
ఇదిగా దదిగా దిన్నియు నింతే
పదిఁ బది హరి నీపదమే నిజము
(॥ఇది॥)
సురలును నసురలు చూపట్టు రాజులు
అరసి కనక(ఁగ?) గతమగువారె
సిరుల వీరిఁ గొలిచెదమంటే మఱి
కెరలి పరుల రక్షింపఁగఁగలరా
(॥ఇది॥)
పదునాలుగవది బ్రహ్మలోకమును
కదిసి నీరుమునుకల పొలము
చెదరక యిఁకఁ దముఁ జేరినవారల
వుదుటున నిముడుక వుండఁగఁగలరా (దా?)
(॥ఇది॥)
అచ్చుతుఁడవు నీయచ్యుతపద మది
యిచ్చట శ్రీవేంకటేశుఁడవు
చొచ్చిరి నీశరణు శుకసనకాదులు
మచ్చిక నిదిగని మరిగితిమయ్యా
(||pallavi||)
idigā dadigā dinniyu niṁte
padim̐ badi hari nībadame nijamu
(||idi||)
suralunu nasuralu sūbaṭṭu rājulu
arasi kanaga(m̐ga?) gadamaguvārĕ
sirula vīrim̐ gŏlisĕdamaṁṭe maṟi
kĕrali parula rakṣhiṁpam̐gam̐galarā
(||idi||)
padunālugavadi brahmalogamunu
kadisi nīrumunugala pŏlamu
sĕdaraga yim̐kam̐ damum̐ jerinavārala
vuduḍuna nimuḍuga vuṁḍam̐gam̐galarā (dā?)
(||idi||)
achchudum̐ḍavu nīyachyudabada madi
yichchaḍa śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍavu
sŏchchiri nīśharaṇu śhugasanagādulu
machchiga nidigani marigidimayyā