ఇది యేమె వీని గుణ మెటువంటిదే
(॥పల్లవి॥)
ఇది యేమె వీని గుణ మెటువంటిదే
వదలక నవ్వ నూరవదినెనా నేను
(॥ఇది॥)
చక్కనివాఁ డైతేఁ దానె చల్లఁగా నుండుఁ గాక
యిక్కడ నెవ్వరి భ్రమయించ వచ్చీనె
వక్కణలమాఁటలకు వలచి వెంటఁ దిరుగ
తక్కరి రేపల్లె గొల్లదాననా యేమి
(॥ఇది॥)
పాయపువాఁ డైతేను బదుక నీవె యిట్టె
కాయక మై యెవ్వరిపైఁ గన్ను లార్చీనె
సోయగ మై తనమోము చూచి నట్టె మోహించి
పాయకుండ మేనవారిపడుచనా నేను
(॥ఇది॥)
నేరుపది దా నైతె నెమ్మది నుండుఁ గాక
కేరి కేరి యెవ్వరిపై గేలు చాఁచీనె
చేర వచ్చి నెల్లూరి శ్రీవెంకటనాథుఁ డిట్టె
యీరీతినె ననుఁ గడె యిందిరనా నేను.
(||pallavi||)
idi yemĕ vīni guṇa mĕḍuvaṁṭide
vadalaga navva nūravadinĕnā nenu
(||idi||)
sakkanivām̐ ḍaidem̐ dānĕ sallam̐gā nuṁḍum̐ gāga
yikkaḍa nĕvvari bhramayiṁcha vachchīnĕ
vakkaṇalamām̐ṭalagu valasi vĕṁṭam̐ diruga
takkari reballĕ gŏlladānanā yemi
(||idi||)
pāyabuvām̐ ḍaidenu baduga nīvĕ yiṭṭĕ
kāyaga mai yĕvvaribaim̐ gannu lārsīnĕ
soyaga mai tanamomu sūsi naṭṭĕ mohiṁchi
pāyaguṁḍa menavāribaḍusanā nenu
(||idi||)
nerubadi dā naidĕ nĕmmadi nuṁḍum̐ gāga
keri keri yĕvvaribai gelu sām̐sīnĕ
sera vachchi nĕllūri śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ ḍiṭṭĕ
yīrīdinĕ nanum̐ gaḍĕ yiṁdiranā nenu.