(॥పల్లవి॥)
ఇది నీకె సమ్మతైతె యెవ్వరైనాఁ గాదనేరా
మదిలో నీ వేల కొంకు మానవో కాకా
(॥ఇది॥)
పొలఁతి యంపిన లేక బూతులు దొరలఁ బోలు
వెలయ నే మడిగినా వెళ్లనాడవు
యెలమి నాపె కానికె యెంగిలై యుండఁగఁ బోలు
సొలసి చెలులకును చూప వైతివి
(॥ఇది॥)
అతివంపిన యేకాంత మాయములుసోఁకఁబోలు
యితవై నీలోలోనె యిందుకొంటివి
సతి వంపిన పువ్వుల సవరము గాఁబోలు
తతి నేము దగ్గరిన దాఁచుకొంటివి
(॥ఇది॥)
కలికి దగ్గరితేను కాఁకలు రేఁగఁగ బోలు
చెలరేఁగి పానుపు చేరఁబోతివి
వెలయ నిన్నును శ్రీవెంకటనాథ కూడఁగా
మెలుఁత మించఁగఁ బోలు మెచ్చుకొంటివి
(||pallavi||)
idi nīgĕ sammadaidĕ yĕvvarainām̐ gādanerā
madilo nī vela kŏṁku mānavo kāgā
(||idi||)
pŏlam̐ti yaṁpina lega būdulu dŏralam̐ bolu
vĕlaya ne maḍiginā vĕḽlanāḍavu
yĕlami nābĕ kānigĕ yĕṁgilai yuṁḍam̐gam̐ bolu
sŏlasi sĕlulagunu sūba vaidivi
(||idi||)
adivaṁpina yegāṁta māyamulusom̐kam̐bolu
yidavai nīlolonĕ yiṁdugŏṁṭivi
sadi vaṁpina puvvula savaramu gām̐bolu
tadi nemu daggarina dām̐sugŏṁṭivi
(||idi||)
kaligi daggaridenu kām̐kalu rem̐gam̐ga bolu
sĕlarem̐gi pānubu seram̐bodivi
vĕlaya ninnunu śhrīvĕṁkaḍanātha kūḍam̐gā
mĕlum̐ta miṁcham̐gam̐ bolu mĕchchugŏṁṭivi