ఇద్దరు మోనాన నున్నా రిది యేమయ్యా
(॥పల్లవి॥)
ఇద్దరు మోనాన నున్నా రిది యేమయ్యా
వద్ద నాకె పైకొనీ నీవలెనె పో అయ్యా
(॥ఇద్ద॥)
పూచిన తంగేడువలె పొలఁతి దండ నుండఁగ
యేచి కూచుండు మన విది యేమయ్యా
చాఁచి కప్పురవిడెము సరి నీకు నందియ్యఁగ
చేచేత నందుకోవు చెల్లఁబో యేమయ్యా
(॥ఇద్ద॥)
ముంగిటి నిధానమై ముదిత వూఁకొనఁగానె
అంగవించి మాటలాడ వదేమయ్యా
బంగారుసురటి నీపై చెమటలు విసరఁగ
అంగ మెల్ల మరచితి వది యేమయ్యా
(॥ఇద్ద॥)
నిండిన సంపదవలె నెలఁత ని న్నంటితేను
అండ నో రెత్తలే వైతి వదేమయ్య
మెండగు శ్రీవెంకటేశ మెలుఁత నిన్నుఁ గూడఁగ
యెండ లెల్ల నీడ లాయ నిది యేమయ్యా
(||pallavi||)
iddaru monāna nunnā ridi yemayyā
vadda nāgĕ paigŏnī nīvalĕnĕ po ayyā
(||idda||)
pūsina taṁgeḍuvalĕ pŏlam̐ti daṁḍa nuṁḍam̐ga
yesi kūsuṁḍu mana vidi yemayyā
sām̐si kappuraviḍĕmu sari nīgu naṁdiyyam̐ga
seseda naṁdugovu sĕllam̐bo yemayyā
(||idda||)
muṁgiḍi nidhānamai mudida vūm̐kŏnam̐gānĕ
aṁgaviṁchi māḍalāḍa vademayyā
baṁgārusuraḍi nībai sĕmaḍalu visaram̐ga
aṁga mĕlla marasidi vadi yemayyā
(||idda||)
niṁḍina saṁpadavalĕ nĕlam̐ta ni nnaṁṭidenu
aṁḍa no rĕttale vaidi vademayya
mĕṁḍagu śhrīvĕṁkaḍeśha mĕlum̐ta ninnum̐ gūḍam̐ga
yĕṁḍa lĕlla nīḍa lāya nidi yemayyā