ఇద్దరి భావములును యీడుజోళ్ళాయ నిదె
(॥పల్లవి॥)
ఇద్దరి భావములును యీడుజోళ్ళాయ నిదె
అడ్డుకొని తులఁదూఁగినట్టి చందమాయను
(॥ఇద్ద॥)
తళుకున నీ విప్పుడు తరుణిఁ జూచితేను
తొలఁకి చెక్కుచెమట దొరుగఁజొచ్చె
లలి మీరి ఆ మెరుపులకు యీ తురుము మేఘ
మలరి వానగురిసినట్టిచందమాయను
(॥ఇద్ద॥)
చదురుమాఁటల నీవు జలజాక్షిఁ బిలిచితే
పొదిగొని నిలువెల్ల బులకించెను
కదిసి ఆమాఁటలగాలికి యీమైఁదీగె
అదనుగూడ ననిచినట్టిచందమాయను
(॥ఇద్ద॥)
ననుపై శ్రీ వెంకటేశ నవ్వి నీవు గూడితేను
యెనసి కామినిచిత్తమెల్లఁ గరఁగె
వొనరి ఆవెన్నెలకీమనసనే చంద్రకాంత
మనువుగాఁ గరఁగినయట్టి చందమాయను
(||pallavi||)
iddari bhāvamulunu yīḍujoḽḽāya nidĕ
aḍḍugŏni tulam̐dūm̐ginaṭṭi saṁdamāyanu
(||idda||)
taḽuguna nī vippuḍu taruṇim̐ jūsidenu
tŏlam̐ki sĕkkusĕmaḍa dŏrugam̐jŏchchĕ
lali mīri ā mĕrubulagu yī turumu megha
malari vānagurisinaṭṭisaṁdamāyanu
(||idda||)
sadurumām̐ṭala nīvu jalajākṣhim̐ biliside
pŏdigŏni niluvĕlla bulagiṁchĕnu
kadisi āmām̐ṭalagāligi yīmaim̐dīgĕ
adanugūḍa nanisinaṭṭisaṁdamāyanu
(||idda||)
nanubai śhrī vĕṁkaḍeśha navvi nīvu gūḍidenu
yĕnasi kāminisittamĕllam̐ garam̐gĕ
vŏnari āvĕnnĕlagīmanasane saṁdragāṁta
manuvugām̐ garam̐ginayaṭṭi saṁdamāyanu