(॥పల్లవి॥)
హేయము తన వాసనలేల మానును
చీ యన్న మానదిదే చెప్పరాని మాయ
(॥హేయ॥)
జంగిలిమనుజునకు సరుఁస బాపమే చవి
అంగవించవలదంటే నగ్గలమౌను
ముంగిట నిల్లాలుండఁగ ముట్టగోరుఁ బరస్త్రీల
యెంగిలి కీరెండు సరే యిదివో మాయ
(॥హేయ॥)
పరగిన జీవునికి పంచేంద్రియాలే సుఖము
ధర నెంత గాలమైన తనివి లేదు
సిరులు దనకుండినాఁ జేయిచాఁచుఁ బరులకు
యిరువు లెరఁగరాదు యిదివో మాయ
(॥హేయ॥)
శ్రీవేంకటేశ్వరుఁడు చేరి యాత్మలో నుండఁగ
భావించు నితని కృప ఫలించునాఁడు
పూవువంటి సంసారము పొదుగుక వుండఁగాను
ఆవటించుఁ బుణ్యఫలాలదివో మాయ
(||pallavi||)
heyamu tana vāsanalela mānunu
sī yanna mānadide sĕpparāni māya
(||heya||)
jaṁgilimanujunagu sarum̐sa bābame savi
aṁgaviṁchavaladaṁṭe naggalamaunu
muṁgiḍa nillāluṁḍam̐ga muṭṭagorum̐ barastrīla
yĕṁgili kīrĕṁḍu sare yidivo māya
(||heya||)
paragina jīvunigi paṁcheṁdriyāle sukhamu
dhara nĕṁta gālamaina tanivi ledu
sirulu danaguṁḍinām̐ jeyisām̐sum̐ barulagu
yiruvu lĕram̐garādu yidivo māya
(||heya||)
śhrīveṁkaḍeśhvarum̐ḍu seri yātmalo nuṁḍam̐ga
bhāviṁchu nidani kṛpa phaliṁchunām̐ḍu
pūvuvaṁṭi saṁsāramu pŏduguga vuṁḍam̐gānu
āvaḍiṁchum̐ buṇyaphalāladivo māya