(॥పల్లవి॥)
హేయ మేమీలేదు జగమింతా రుచికరమే
మాయావికార మిది మనసెట్టి రోసును
(॥హేయ॥)
కాయధారణము లింపు కాంతలభోగము లింపు
ఆయతమై వారివారి యాహారా లింపు
సోయగపుఁ గన్నులను చూచేటి వేఁడుక లింపు
చాయ మనసొడఁబడి సమ్మతించితేను
(॥హేయ॥)
పలుకులెల్లా నింపు భావములెల్లా నింపు
చెలరేఁగి తమ తమ చేఁత లింపు
జలమల సంగతుల సహజము లవి యింపు
వొలిసి తమ మనసొడఁబడి తేను
(॥హేయ॥)
తగిన జన్మము లింపు తమ చక్కఁదనా లింపు
జగతి వారికి వారి జాతు లింపు
నిగిడి శ్రీ వేంకటేశ నీ మహిమలే యివి
వొగరు లేక మనసొడఁబడి వుంటేను
(||pallavi||)
heya memīledu jagamiṁtā rusigarame
māyāvigāra midi manasĕṭṭi rosunu
(||heya||)
kāyadhāraṇamu liṁpu kāṁtalabhogamu liṁpu
āyadamai vārivāri yāhārā liṁpu
soyagabum̐ gannulanu sūseḍi vem̐ḍuga liṁpu
sāya manasŏḍam̐baḍi sammadiṁchidenu
(||heya||)
palugulĕllā niṁpu bhāvamulĕllā niṁpu
sĕlarem̐gi tama tama sem̐ta liṁpu
jalamala saṁgadula sahajamu lavi yiṁpu
vŏlisi tama manasŏḍam̐baḍi tenu
(||heya||)
tagina janmamu liṁpu tama sakkam̐danā liṁpu
jagadi vārigi vāri jādu liṁpu
nigiḍi śhrī veṁkaḍeśha nī mahimale yivi
vŏgaru lega manasŏḍam̐baḍi vuṁṭenu