హీనుఁడైన నన్నుఁ దెచ్చి యింతగా మన్నించితివి
(॥పల్లవి॥)
హీనుఁడైన నన్నుఁ దెచ్చి యింతగా మన్నించితివి
దానవారి నీవు సేసే తగవిట్టిదయ్యా
(॥హీనుఁ॥)
విరతి బొందినయట్టి విమలచిత్తుఁడఁ గాను
ధరణి నెక్కుడయిన తపసిఁ గాను
అరుదుగ గెంటులేని ఆచారవంతుఁడఁ గాను
హరి నీకరుణ నాపై నంటుటెట్లయ్యా
(॥హీనుఁ॥)
చేముంచి యిందరిలోన జితేంద్రియుఁడఁ గాను
భూమెల్లా దానమిచ్చిన పుణ్యుఁడఁ గాను
దోమటికర్మాలు సేసి తుదకెక్కేవాఁడఁ గాను
యేమిటికిఁ గాచితివో యిది సోద్యమయ్యా
(॥హీనుఁ॥)
వివరించి తెలిసిన విజ్ఞాని తొలుతఁ గాను
తవిలి నీ భక్తిగల ధన్యుఁడఁ గాను
భవసాగరములోని ప్రాణిమాత్ర మింతే నేను
యివల శ్రీవేంకటేశ యెట్టేలితివయ్యా
(||pallavi||)
hīnum̐ḍaina nannum̐ dĕchchi yiṁtagā manniṁchidivi
dānavāri nīvu sese tagaviṭṭidayyā
(||hīnum̐||)
viradi bŏṁdinayaṭṭi vimalasittum̐ḍam̐ gānu
dharaṇi nĕkkuḍayina tabasim̐ gānu
aruduga gĕṁṭuleni āsāravaṁtum̐ḍam̐ gānu
hari nīgaruṇa nābai naṁṭuḍĕṭlayyā
(||hīnum̐||)
semuṁchi yiṁdarilona jideṁdriyum̐ḍam̐ gānu
bhūmĕllā dānamichchina puṇyum̐ḍam̐ gānu
domaḍigarmālu sesi tudagĕkkevām̐ḍam̐ gānu
yemiḍigim̐ gāsidivo yidi sodyamayyā
(||hīnum̐||)
vivariṁchi tĕlisina vijñāni tŏludam̐ gānu
tavili nī bhaktigala dhanyum̐ḍam̐ gānu
bhavasāgaramuloni prāṇimātra miṁte nenu
yivala śhrīveṁkaḍeśha yĕṭṭelidivayyā