(॥పల్లవి॥)
హరి నీవే బుద్ధి చెప్పి యాదరించు నా మనసు
హరి నీవే నా యంతర్యామివి గాన
(॥హరి॥)
వసముగాని కరివంటిది నామనసు
యెఁసగి సారెకు మదియించీఁ గాన
పొసఁగఁ బాదరసముఁబోలిన నామనసు
అసము దించక సదా అల్లాడీఁ గాన
(॥హరి॥)
వడి నడవుల చింకవంటిది నామనసు
బడిబడిఁ బట్టబట్ట బారీఁ గాన
కడఁగి విసరు పెనుగాలివంటిది మనసు
విడువక కన్నచోట విహరించీఁ గాన
(॥హరి॥)
వరుస నిండుజలధివంటిది నామనసు
వొరసి సర్వము లోనై వుండీఁ గాన
గరిమ శ్రీవేంకటేశ కావవే నామనసు
సరి నీయానతి నీకే శరణనీఁ గాక
(||pallavi||)
hari nīve buddhi sĕppi yādariṁchu nā manasu
hari nīve nā yaṁtaryāmivi gāna
(||hari||)
vasamugāni karivaṁṭidi nāmanasu
yĕm̐sagi sārĕgu madiyiṁchīm̐ gāna
pŏsam̐gam̐ bādarasamum̐bolina nāmanasu
asamu diṁchaga sadā allāḍīm̐ gāna
(||hari||)
vaḍi naḍavula siṁkavaṁṭidi nāmanasu
baḍibaḍim̐ baṭṭabaṭṭa bārīm̐ gāna
kaḍam̐gi visaru pĕnugālivaṁṭidi manasu
viḍuvaga kannasoḍa vihariṁchīm̐ gāna
(||hari||)
varusa niṁḍujaladhivaṁṭidi nāmanasu
vŏrasi sarvamu lonai vuṁḍīm̐ gāna
garima śhrīveṁkaḍeśha kāvave nāmanasu
sari nīyānadi nīge śharaṇanīm̐ gāga