(॥పల్లవి॥)
హరి నీవాఁడనే కానా ఆదికాలమున నేను
గరిమ నీమాయలోనే కలగంటిఁ గాక
(॥హరి॥)
యీమేనే కాదా హేయమెల్లా మోచినది
ఆమీఁదఁ బుణ్యతీర్థము లాడీఁగాక
కామించి యీరెంటి సంగాతంబు నేఁజేసి
గామిడినై యెందువాఁడాఁ గానైతిఁగాక
(॥హరి॥)
చిత్తమిదే కాదా చింతించెఁ బాపాలు దొల్లి
పొత్తుల పుణ్యాలు దలపోసీఁగాక
రిత్తకు రిత్తయి యీరెంటి నడుమను జిక్కి
కత్తరపు రొంపి లోని కంబ మైతిఁగాక
(॥హరి॥)
యీ నాలుకే కాదా యిందరినిఁ బొగడేది
తానకపు వేదములు తడవీఁగాక
వూనిన శ్రీవేంకటేశ వొంటి నీకు శరణని
తోనే యా రెండుఁ గడచి తుద కెక్కేఁగాక
(||pallavi||)
hari nīvām̐ḍane kānā ādigālamuna nenu
garima nīmāyalone kalagaṁṭim̐ gāga
(||hari||)
yīmene kādā heyamĕllā mosinadi
āmīm̐dam̐ buṇyadīrdhamu lāḍīm̐gāga
kāmiṁchi yīrĕṁṭi saṁgādaṁbu nem̐jesi
gāmiḍinai yĕṁduvām̐ḍām̐ gānaidim̐gāga
(||hari||)
sittamide kādā siṁtiṁchĕm̐ bābālu dŏlli
pŏttula puṇyālu dalabosīm̐gāga
rittagu rittayi yīrĕṁṭi naḍumanu jikki
kattarabu rŏṁpi loni kaṁba maidim̐gāga
(||hari||)
yī nāluge kādā yiṁdarinim̐ bŏgaḍedi
tānagabu vedamulu taḍavīm̐gāga
vūnina śhrīveṁkaḍeśha vŏṁṭi nīgu śharaṇani
tone yā rĕṁḍum̐ gaḍasi tuda kĕkkem̐gāga