(॥పల్లవి॥)
హరి నీకేనే రుణ మత్తుఁగాక తగవైతే
వొరిమ నొకరియ్యఁగ నొకరికి దిద్దుటా
(॥హరి॥)
మొలచు జననలోకమునకు నుదుట వ్రాసే
బలుఁడ నీచే నేఁ బత్రసాల మందుకొంటి
పెలుచు దేవతలకు పితరులకు రుణము
యిల నత్తునట యివి యేనాటి రుణము
(॥హరి॥)
యేయెడ నేమిసేసి యేలోకమందున్నా
పాయని నీవే నాకు ప్రాణబంధుఁడవైతి
కాయపుఁ జుట్టరికాలు ఘన కరుణానుబంధ
మీయెడఁ గలిగెనట యేనాటి రుణము
(॥హరి॥)
శ్రీవేంకటేశ నీవీ చిక్కులఁబెట్టి నాకు
కావిరిఁ గర్మాలు మెడఁ గట్టితివిగా
సోవల నీ శరణము చొచ్చిన నాకు నివి
యేవూరి కేవూరు యేనాఁటి రుణము
(||pallavi||)
hari nīgene ruṇa mattum̐gāga tagavaide
vŏrima nŏgariyyam̐ga nŏgarigi didduḍā
(||hari||)
mŏlasu jananalogamunagu nuduḍa vrāse
balum̐ḍa nīse nem̐ batrasāla maṁdugŏṁṭi
pĕlusu devadalagu pidarulagu ruṇamu
yila nattunaḍa yivi yenāḍi ruṇamu
(||hari||)
yeyĕḍa nemisesi yelogamaṁdunnā
pāyani nīve nāgu prāṇabaṁdhum̐ḍavaidi
kāyabum̐ juṭṭarigālu ghana karuṇānubaṁdha
mīyĕḍam̐ galigĕnaḍa yenāḍi ruṇamu
(||hari||)
śhrīveṁkaḍeśha nīvī sikkulam̐bĕṭṭi nāgu
kāvirim̐ garmālu mĕḍam̐ gaṭṭidivigā
sovala nī śharaṇamu sŏchchina nāgu nivi
yevūri kevūru yenām̐ṭi ruṇamu