హరి నీ ప్రతాపమున కడ్డమేది లోకమున
(॥పల్లవి॥)
హరి నీ ప్రతాపమున కడ్డమేది లోకమున
సరి వేరీ నీకు మరి సర్వేశ్వరా
(॥హరి॥)
నీవు నీళ్ళు నమలితే నిండెను వేదములు
యీవలఁ దలెత్తితేనే యింద్రపదవులు మించె
మోవ మూఁతి గిరిపితే మూడులోకాలు నిలిచె
మోవిఁ బార నవ్వితేనే ముగిసి రసురలు
(॥హరి॥)
గోర గీరితే నీరై కొండలెల్లఁ దెగఁబారె
మారుకొంటే బయటనే మడుగులై నిలిచె
చేరి యడుగువెట్టితే శిలకుఁ బ్రాణము వచ్చె
కూరిమిఁ గావలెనంటే కొండ గొడగాయను
(॥హరి॥)
కొంగుజారినంతలోనే కూలెను త్రిపురములు
కంగి గమనించితేనే కలిదోషములు మానె
రంగుగ నీశరణంటే రక్షించితి దాసులను
ముంగిట శ్రీవేంకటేశ మూలమవు నీవే
(||pallavi||)
hari nī pradābamuna kaḍḍamedi logamuna
sari verī nīgu mari sarveśhvarā
(||hari||)
nīvu nīḽḽu namalide niṁḍĕnu vedamulu
yīvalam̐ dalĕttidene yiṁdrabadavulu miṁchĕ
mova mūm̐ti giribide mūḍulogālu nilisĕ
movim̐ bāra navvidene mugisi rasuralu
(||hari||)
gora gīride nīrai kŏṁḍalĕllam̐ dĕgam̐bārĕ
mārugŏṁṭe bayaḍane maḍugulai nilisĕ
seri yaḍuguvĕṭṭide śhilagum̐ brāṇamu vachchĕ
kūrimim̐ gāvalĕnaṁṭe kŏṁḍa gŏḍagāyanu
(||hari||)
kŏṁgujārinaṁtalone kūlĕnu triburamulu
kaṁgi gamaniṁchidene kalidoṣhamulu mānĕ
raṁguga nīśharaṇaṁṭe rakṣhiṁchidi dāsulanu
muṁgiḍa śhrīveṁkaḍeśha mūlamavu nīve