గుల్ల గుల్లే రాయి రాయే గురి యెంతవేసినాను
(॥పల్లవి॥)
గుల్ల గుల్లే రాయి రాయే గురి యెంతవేసినాను
అల్లనాఁడే అడియాస లవియేల విడుతు
(॥గుల్ల॥)
మహిలోన రోగములు మాన మందు గద్దుగాక
సహజగుణము మాన్పఁజాలుమందు గలదా
బహుబంధములు నీవే పాపితే నేమోకాని
అహరహమును నేనే అవియేల విడుతు
(॥గుల్ల॥)
తనరూపమద్దములో తగఁ జూడవచ్చుఁగాక
మనసు దా నద్దములో మరి చూడవచ్చునా
దినచంచలము నీవే తీర్చితేనేమో కాని
అనుఁగు సంశయము నేనదియేల విడుతు
(॥గుల్ల॥)
నాలుకచే రుచులెల్ల నంజి చూడవచ్చుఁగాక
జాలిఁబడ్డ కన్నులచేఁ జవి గానవచ్చుఁగాక
యేలి శ్రీవేంకటేశ నీవిట్టే కాతువుగాక
వేళ జీవుఁడను నా విధమేల విడుతు
(||pallavi||)
gulla gulle rāyi rāye guri yĕṁtavesinānu
allanām̐ḍe aḍiyāsa laviyela viḍudu
(||gulla||)
mahilona rogamulu māna maṁdu gaddugāga
sahajaguṇamu mānpam̐jālumaṁdu galadā
bahubaṁdhamulu nīve pābide nemogāni
aharahamunu nene aviyela viḍudu
(||gulla||)
tanarūbamaddamulo tagam̐ jūḍavachchum̐gāga
manasu dā naddamulo mari sūḍavachchunā
dinasaṁchalamu nīve tīrsidenemo kāni
anum̐gu saṁśhayamu nenadiyela viḍudu
(||gulla||)
nālugase rusulĕlla naṁji sūḍavachchum̐gāga
jālim̐baḍḍa kannulasem̐ javi gānavachchum̐gāga
yeli śhrīveṁkaḍeśha nīviṭṭe kāduvugāga
veḽa jīvum̐ḍanu nā vidhamela viḍudu