(॥పల్లవి॥)
గోరగీరీ నాచెక్కు గోవిందుఁడు
కూరిములు గొసరీని గోవిందుఁడు
(॥గోర॥)
నలిరేఁగి ననుఁ జూచి నవ్వీఁగదవే నేఁడు
కొలువులోపలనుండి గోవిందుఁడు
తలవంచుకొని నేను తరుణిమాటున నుంటే
కులికికులికి చూచి గోవిందుఁడు
(॥గోర॥)
చిప్పిలుఁదమకమున చేసన్న సేసీఁగదే
కొప్పు ముడుచుకోఁగానే గోవిందుఁడు
వుప్పతిల్లుసిగ్గుతోడ నొడికా నే నుండితే
గొప్పతామరల వేసీ గోవిందుఁడు
(॥గోర॥)
కమ్మటినిఁ దెరవేసి కాఁగిలించి కూడెఁగదే
కుమ్మరింపుమోహముల గోవిందుఁడు
ఇమ్ముల శ్రీవేంకటాద్రి నిరవై తిరుపతిలో
కొమ్మలతో నీడువెట్టీ గోవిందుఁడు
(||pallavi||)
goragīrī nāsĕkku goviṁdum̐ḍu
kūrimulu gŏsarīni goviṁdum̐ḍu
(||gora||)
nalirem̐gi nanum̐ jūsi navvīm̐gadave nem̐ḍu
kŏluvulobalanuṁḍi goviṁdum̐ḍu
talavaṁchugŏni nenu taruṇimāḍuna nuṁṭe
kuligiguligi sūsi goviṁdum̐ḍu
(||gora||)
sippilum̐damagamuna sesanna sesīm̐gade
kŏppu muḍusugom̐gāne goviṁdum̐ḍu
vuppadillusiggudoḍa nŏḍigā ne nuṁḍide
gŏppadāmarala vesī goviṁdum̐ḍu
(||gora||)
kammaḍinim̐ dĕravesi kām̐giliṁchi kūḍĕm̐gade
kummariṁpumohamula goviṁdum̐ḍu
immula śhrīveṁkaḍādri niravai tirubadilo
kŏmmalado nīḍuvĕṭṭī goviṁdum̐ḍu