ఎవ్వరు దిక్కింక నాకు నేది బుద్ధి
(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరు దిక్కింక నాకు నేది బుద్ధి
యివ్వల విచారించవే ఇందిరారమణా
(॥ఎవ్వ॥)
వెంటఁబెట్టి కామక్రోధవితతులు చుట్టి నన్ను
తొంటి మీ సేవకు నన్ను దూరము సేసె
కంటకపుటింద్రియాలు కడు హితశత్రులై
అంటిన మోక్షముత్రోవ నంటకుండాఁ జేసెను
(॥ఎవ్వ॥)
తిప్పితిప్పి నాయాసలు తెగి వైష్ణవధర్మానఁ
దెప్పలఁ దేలకుండాను తీదీపు సేసె
వొప్పగు సంసారమిది వున్నతి నాచార్యసేవ
చొప్పు మాపి పుణ్యానకుఁ జొరకుండాఁ జేసెను
(॥ఎవ్వ॥)
మచ్చరపు దేహమిది మనసిట్టే పండనీక
తచ్చి యజ్ఞానమునకుఁ దావుసేసె
ఇచ్చల శ్రీవేంకటేశ ఇంతలో నన్ను నేలఁగ
నిచ్చలు నీకృపే నన్ను నిర్మలము సేసెను
(||pallavi||)
ĕvvaru dikkiṁka nāgu nedi buddhi
yivvala visāriṁchave iṁdirāramaṇā
(||ĕvva||)
vĕṁṭam̐bĕṭṭi kāmakrodhavidadulu suṭṭi nannu
tŏṁṭi mī sevagu nannu dūramu sesĕ
kaṁṭagabuḍiṁdriyālu kaḍu hidaśhatrulai
aṁṭina mokṣhamutrova naṁṭaguṁḍām̐ jesĕnu
(||ĕvva||)
tippidippi nāyāsalu tĕgi vaiṣhṇavadharmānam̐
dĕppalam̐ delaguṁḍānu tīdību sesĕ
vŏppagu saṁsāramidi vunnadi nāsāryaseva
sŏppu mābi puṇyānagum̐ jŏraguṁḍām̐ jesĕnu
(||ĕvva||)
machcharabu dehamidi manasiṭṭe paṁḍanīga
tachchi yajñānamunagum̐ dāvusesĕ
ichchala śhrīveṁkaḍeśha iṁtalo nannu nelam̐ga
nichchalu nīkṛpe nannu nirmalamu sesĕnu