ఎవ్వరికిఁ గలదురా యిటువంటి యనుభవత
(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరికిఁ గలదురా యిటువంటి యనుభవత
యివ్వల నీ వాకెవలె నిటు నోమవలదా
(॥ఎవ్వ॥)
కంకణాలచేత నీ కరమప్పళించి చెలి
అంకెలఁ గుచాలమీఁద నది మదిమీ
తెంకిఁ గూచుండి కన్నులు తేలవేసి నిన్నుఁ జూచి
కొంకక నీ చెవిలోనఁ గూరి మేమో చెప్పెరా
(॥ఎవ్వ॥)
వుంగరపువేళ్ల నిన్ను నువిదచెక్కులు నొక్కి
యెంగిలిపొత్తాకు మడి చిచ్చి యిచ్చి
పొంగెటి పులకలతో పొందు చూపి మాటాడి
సంగతిగాఁ గాఁగిలించెఁ జాలదా యీ భాగ్యము
(॥ఎవ్వ॥)
నిలువుఁ బయ్యదవేసి నీపైఁ బాదముచాఁచి
నలువంకఁ దొడలఁ బెనచి పెనచి
యెలమి శ్రీవెంకటేశ యిటు నిన్నుఁ దెరవేసి
కలసె నిన్నాకె అంతకంటెరా నేను
(||pallavi||)
ĕvvarigim̐ galadurā yiḍuvaṁṭi yanubhavada
yivvala nī vāgĕvalĕ niḍu nomavaladā
(||ĕvva||)
kaṁkaṇālaseda nī karamappaḽiṁchi sĕli
aṁkĕlam̐ gusālamīm̐da nadi madimī
tĕṁkim̐ gūsuṁḍi kannulu telavesi ninnum̐ jūsi
kŏṁkaga nī sĕvilonam̐ gūri memo sĕppĕrā
(||ĕvva||)
vuṁgarabuveḽla ninnu nuvidasĕkkulu nŏkki
yĕṁgilibŏttāgu maḍi sichchi yichchi
pŏṁgĕḍi pulagalado pŏṁdu sūbi māḍāḍi
saṁgadigām̐ gām̐giliṁchĕm̐ jāladā yī bhāgyamu
(||ĕvva||)
niluvum̐ bayyadavesi nībaim̐ bādamusām̐si
naluvaṁkam̐ dŏḍalam̐ bĕnasi pĕnasi
yĕlami śhrīvĕṁkaḍeśha yiḍu ninnum̐ dĕravesi
kalasĕ ninnāgĕ aṁtagaṁṭĕrā nenu