(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరికిఁ గలదయ్య యిటువంటి నేరుపు
దవ్వులనుండఁగా నీవు తావులిచ్చేవు
(॥ఎవ్వ॥)
వెలఁదు లెవ్వరిఁగన్నా వింతలేదుగాన నీకు
సులభాననే దొరకుఁ జుట్టరికము
మలసి చల్లలమ్ముక మందనుండిరాఁగానే
కలపుకోలుఁదనానఁ గాఁగిలించేవు
(॥ఎవ్వ॥)
అంగనలఁ గంటే వావులట్టే నీకు దొరకుఁగా
చెంగటనే చెట్టడువఁ జేటఁడేసి
ముంగిటనే పాలుగాఁచి మూలఁ దోడంటువెట్టఁగా
సంగతిగా నప్పుడే మంచమువంచేవు
(॥ఎవ్వ॥)
పొరుగు సతులుండితే పొరచి వేడకలౌఁగా
దొరకొలుదాసికిఁ బొందులు దాఁతే
యిరవై శ్రీవెంకటేశ యిటు నన్నుఁ గూడితివి
తెరవేసి వలపుల తీపుచల్లేవు
(||pallavi||)
ĕvvarigim̐ galadayya yiḍuvaṁṭi nerubu
davvulanuṁḍam̐gā nīvu tāvulichchevu
(||ĕvva||)
vĕlam̐du lĕvvarim̐gannā viṁtaledugāna nīgu
sulabhānane dŏragum̐ juṭṭarigamu
malasi sallalammuga maṁdanuṁḍirām̐gāne
kalabugolum̐danānam̐ gām̐giliṁchevu
(||ĕvva||)
aṁganalam̐ gaṁṭe vāvulaṭṭe nīgu dŏragum̐gā
sĕṁgaḍane sĕṭṭaḍuvam̐ jeḍam̐ḍesi
muṁgiḍane pālugām̐si mūlam̐ doḍaṁṭuvĕṭṭam̐gā
saṁgadigā nappuḍe maṁchamuvaṁchevu
(||ĕvva||)
pŏrugu saduluṁḍide pŏrasi veḍagalaum̐gā
dŏragŏludāsigim̐ bŏṁdulu dām̐te
yiravai śhrīvĕṁkaḍeśha yiḍu nannum̐ gūḍidivi
tĕravesi valabula tībusallevu