(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరికైనను యీవ్రాఁత । నను
నవ్వులు సేసెఁ బో నావ్రాఁత
(॥ఎవ్వ॥)
తొలిజన్మంబున దోషకారియై
నలుగడఁ దిప్పెను నావ్రాఁత
యిల దుర్గణముల కీజన్మంబున -
నలఁకువ నేనెఁబో నావ్రాఁత
(॥ఎవ్వ॥)
పురుషునిఁజే శల్పుని ననిపించుట
నరజన్మమునకు నావ్రాఁత
తరుచయ్యినపాతక మరుపెట్టుక
నరకము చూపెఁబో నావ్రాఁత
(॥ఎవ్వ॥)
పామఱితనమున బహువేదనలను
నామన సెనసెఁబో నావ్రాఁత
కామితఫలు వేంకటపతినిఁ గొలిచి
నామతి దెలిపెఁబో నావ్రాఁత
(||pallavi||)
ĕvvarigainanu yīvrām̐ta | nanu
navvulu sesĕm̐ bo nāvrām̐ta
(||ĕvva||)
tŏlijanmaṁbuna doṣhagāriyai
nalugaḍam̐ dippĕnu nāvrām̐ta
yila durgaṇamula kījanmaṁbuna -
nalam̐kuva nenĕm̐bo nāvrām̐ta
(||ĕvva||)
puruṣhunim̐je śhalbuni nanibiṁchuḍa
narajanmamunagu nāvrām̐ta
tarusayyinabādaga marubĕṭṭuga
naragamu sūbĕm̐bo nāvrām̐ta
(||ĕvva||)
pāmaṟidanamuna bahuvedanalanu
nāmana sĕnasĕm̐bo nāvrām̐ta
kāmidaphalu veṁkaḍabadinim̐ gŏlisi
nāmadi dĕlibĕm̐bo nāvrām̐ta