ఎవ్వరితోఁ జెప్పరాదు యీ సుద్దులు
(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరితోఁ జెప్పరాదు యీ సుద్దులు
నివ్వటిల్ల నాతోను నీవే ఆనతియ్యవయ్య
(॥ఎవ్వరి॥)
కన్నులనే కొసరను కాఁకలు విసరను
వున్నదాన నీయెదుట వూరకే నేను
సన్నలు సేసేవు నీవు సంగతేమి దెలియదు
పిన్నదాన యాకతానఁ బిలిచి ఆనతీవయ్యా
(॥ఎవ్వరి॥)
పక్కన వేసరించను పంతాన నోసరించను
వొక్కటై కాచుకుందాన వొద్దనే నేను
మొక్కులు మొక్కేవు నీవు ముందువెనకెరఁగను
చిక్కితి నీవలపులఁ జేరి ఆనతీవయ్యా
(॥ఎవ్వరి॥)
చలములు సాదించను సారెసారె బోదించను
కొలఁది మీరఁగ నిన్నుఁ గూడితి నేను
బలిమి శ్రీ వెంకటేశ పైకొంటివి నన్నునిట్టె
తలఁపు నీవెరఁగవా తగ నానతీవయ్యా
(||pallavi||)
ĕvvaridom̐ jĕpparādu yī suddulu
nivvaḍilla nādonu nīve ānadiyyavayya
(||ĕvvari||)
kannulane kŏsaranu kām̐kalu visaranu
vunnadāna nīyĕduḍa vūrage nenu
sannalu sesevu nīvu saṁgademi dĕliyadu
pinnadāna yāgadānam̐ bilisi ānadīvayyā
(||ĕvvari||)
pakkana vesariṁchanu paṁtāna nosariṁchanu
vŏkkaḍai kāsuguṁdāna vŏddane nenu
mŏkkulu mŏkkevu nīvu muṁduvĕnagĕram̐ganu
sikkidi nīvalabulam̐ jeri ānadīvayyā
(||ĕvvari||)
salamulu sādiṁchanu sārĕsārĕ bodiṁchanu
kŏlam̐di mīram̐ga ninnum̐ gūḍidi nenu
balimi śhrī vĕṁkaḍeśha paigŏṁṭivi nannuniṭṭĕ
talam̐pu nīvĕram̐gavā taga nānadīvayyā