(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరిపై నింతేసి యేల దూరేవే
పువ్వులు నిన్నే తాఁకఁ బొంచెనటవే
(॥ఎవ్వ॥)
పండువెన్నెలలు నీపై గాయఁగా నీఁ
కెండలాయెనంటా నేల తిట్టేవే
నిండిన చందురుఁడు నీకు నాతనికి
కొండుకపాయము రూపు కూడపెట్టె నటవే
(॥ఎవ్వ॥)
చల్లగాలి నిన్నును జాలిఁబెట్టెనంటా
వెల్లిగ నాకేలేలట్టే విఱిచేవే
మెల్లనే నీవిభుని మేనితావి యింతేసి
చల్లుమని గాలియేమి చాటెనటవే
(॥ఎవ్వ॥)
కోవిలలు నిన్నుఁ గోపగించెనంటా
యీవల నావలనెల్ల నేల దూరేవే
శ్రీ వేంకటేశుని చెలియ నీకౌఁగిట
చేవగాఁ గూడుమని చెప్పెనటవే
(||pallavi||)
ĕvvaribai niṁtesi yela dūreve
puvvulu ninne tām̐kam̐ bŏṁchĕnaḍave
(||ĕvva||)
paṁḍuvĕnnĕlalu nībai gāyam̐gā nīm̐
kĕṁḍalāyĕnaṁṭā nela tiṭṭeve
niṁḍina saṁdurum̐ḍu nīgu nādanigi
kŏṁḍugabāyamu rūbu kūḍabĕṭṭĕ naḍave
(||ĕvva||)
sallagāli ninnunu jālim̐bĕṭṭĕnaṁṭā
vĕlliga nāgelelaṭṭe viṟiseve
mĕllane nīvibhuni menidāvi yiṁtesi
sallumani gāliyemi sāḍĕnaḍave
(||ĕvva||)
kovilalu ninnum̐ gobagiṁchĕnaṁṭā
yīvala nāvalanĕlla nela dūreve
śhrī veṁkaḍeśhuni sĕliya nīgaum̐giḍa
sevagām̐ gūḍumani sĕppĕnaḍave