(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరిపై మోహ మెట్టు దెలుసు మరి
యివ్వల నాతో నెనసితివి
(॥ఎవ్వ॥)
మందపు నడపుల మగువ రాకలకు
పొందుగ రమణుఁడ పొగడేవు
కందువ వేరొక కాంత చూడఁగా
చిందెటి చెమటలఁ జెలఁగేవు
(॥ఎవ్వ॥)
చతురత నొకసతి సరసము లాడఁగ
మితిమీరఁగ నిటు మెచ్చేవు
తతిగొని వేరొక తరుణి నవ్వఁగా
యితవులాడి చన విచ్చేవు
(॥ఎవ్వ॥)
వంతుకు నొకచెలి వలపులు చల్లఁగ
చెంతల సన్నలు సేసేవు
యింతలో శ్రీవెంకటేశ నేఁ గూడఁగ
సంతమై నాకె సత మయితివి
(||pallavi||)
ĕvvaribai moha mĕṭṭu dĕlusu mari
yivvala nādo nĕnasidivi
(||ĕvva||)
maṁdabu naḍabula maguva rāgalagu
pŏṁduga ramaṇum̐ḍa pŏgaḍevu
kaṁduva verŏga kāṁta sūḍam̐gā
siṁdĕḍi sĕmaḍalam̐ jĕlam̐gevu
(||ĕvva||)
sadurada nŏgasadi sarasamu lāḍam̐ga
midimīram̐ga niḍu mĕchchevu
tadigŏni verŏga taruṇi navvam̐gā
yidavulāḍi sana vichchevu
(||ĕvva||)
vaṁtugu nŏgasĕli valabulu sallam̐ga
sĕṁtala sannalu sesevu
yiṁtalo śhrīvĕṁkaḍeśha nem̐ gūḍam̐ga
saṁtamai nāgĕ sada mayidivi