(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరము నేమి సేసేమేమి గడమలు నీకు
రవ్వగా శరణంటే రక్షించుటింతే
(॥ఎవ్వ॥)
అందరుఁ జేసిన కర్మములవి నీకు జీవనమై
అంది జీవించేవంటే నదియూఁ గాదు
కొందరు సురల(లు?)తోడై కూడి రాఁగా నసురల-
యిందరి గెలిచేవంటే నిదియూఁ గాదు
(॥ఎవ్వ॥)
వొకచోటఁ గలవు వేరొక చోట లేవంటే-
నకటా యెంచి చూచిన నదియూఁ గాదు
మొకమిచ్చి వొక గుణమునఁ దిరిగేవంటే
సకలగుణుఁడ వాజాడయుఁ గాదు
(॥ఎవ్వ॥)
కపట మిదనరాదు కడునవు ననరాదు
వుపమించరాదు వొల్లకుండఁగరాదు
యెపుడును శ్రీవేంకటేశ నీ చిత్తమింతే
విపరీతములు లేవు వెలితీ లేదు
(||pallavi||)
ĕvvaramu nemi sesememi gaḍamalu nīgu
ravvagā śharaṇaṁṭe rakṣhiṁchuḍiṁte
(||ĕvva||)
aṁdarum̐ jesina karmamulavi nīgu jīvanamai
aṁdi jīviṁchevaṁṭe nadiyūm̐ gādu
kŏṁdaru surala(lu?)toḍai kūḍi rām̐gā nasurala-
yiṁdari gĕlisevaṁṭe nidiyūm̐ gādu
(||ĕvva||)
vŏgasoḍam̐ galavu verŏga soḍa levaṁṭe-
nagaḍā yĕṁchi sūsina nadiyūm̐ gādu
mŏgamichchi vŏga guṇamunam̐ dirigevaṁṭe
sagalaguṇum̐ḍa vājāḍayum̐ gādu
(||ĕvva||)
kabaḍa midanarādu kaḍunavu nanarādu
vubamiṁcharādu vŏllaguṁḍam̐garādu
yĕbuḍunu śhrīveṁkaḍeśha nī sittamiṁte
vibarīdamulu levu vĕlidī ledu