ఎట్టున్నదో నీచిత్త మెదురాడ నే వెఱతు
(॥పల్లవి॥)
ఎట్టున్నదో నీచిత్త మెదురాడ నే వెఱతు
గట్టిగా హరి నీమాయ కడవఁగరాదు
(॥ఎట్టు॥)
నిచ్చ పతితులఁ జూచి నేను సంసారినై యుందు
అచ్చపు సన్యాసులఁ జూచటువలె నయ్యేనందు
హెచ్చి మోచి వచ్చితేను యెక్కడిగొడవ యందు
ఇచ్చట నిశ్చలబుద్ధి యెందూ నేఁగానను
(॥ఎట్టు॥)
కర్ములఁ జూచొకవేళ కర్మము నేఁ జేయఁబోదు
మర్మపు జ్ఞానులఁ జూచి మంచిదందును
అర్మిలి రెండూఁ జూచి అంతలో సందేహింతు
నిర్మలమయిన బుద్ధి నే నెందుఁ గానను
(॥ఎట్టు॥)
వారఁణాసి వోఁజూచి వారివెంటఁ దగులుదు
తేరి కొంత దవ్వు వోయి తిరుగుదును
నేరిచి శ్రీవేంకటేశ నీవే నన్ను గాచితివి
యీ రీతి దేరిన బుద్ధి యెందూ నే గానను
(||pallavi||)
ĕṭṭunnado nīsitta mĕdurāḍa ne vĕṟadu
gaṭṭigā hari nīmāya kaḍavam̐garādu
(||ĕṭṭu||)
nichcha padidulam̐ jūsi nenu saṁsārinai yuṁdu
achchabu sanyāsulam̐ jūsaḍuvalĕ nayyenaṁdu
hĕchchi mosi vachchidenu yĕkkaḍigŏḍava yaṁdu
ichchaḍa niśhchalabuddhi yĕṁdū nem̐gānanu
(||ĕṭṭu||)
karmulam̐ jūsŏgaveḽa karmamu nem̐ jeyam̐bodu
marmabu jñānulam̐ jūsi maṁchidaṁdunu
armili rĕṁḍūm̐ jūsi aṁtalo saṁdehiṁtu
nirmalamayina buddhi ne nĕṁdum̐ gānanu
(||ĕṭṭu||)
vāram̐ṇāsi vom̐jūsi vārivĕṁṭam̐ daguludu
teri kŏṁta davvu voyi tirugudunu
nerisi śhrīveṁkaḍeśha nīve nannu gāsidivi
yī rīdi derina buddhi yĕṁdū ne gānanu