(॥పల్లవి॥)
ఎట్టు వలసినాఁ జేయు మేమీ నననేరమయ్య
వొట్టిన నామనసు నీకొప్పన సుమ్మయ్యా
(॥ఎట్టు॥)
అదిగో శ్రీహరి నీ వంపిన యింద్రియాలకు
చెదరక నేము పంపు సేతుమయ్యా
వెదకి యాసలకెల్లా వెట్టియుఁ జేతుమయ్య
మదిమది నే నీ మాయకు లోనయ్యా
(॥ఎట్టు॥)
దేవ నీవిచ్చినయట్టి దేహపుటూరిలోన
చేవమీరఁ గాఁపురము సేసేమయ్య
ఆవల నీ కర్మముల కప్పనము నత్తుమయ్య
ఆవటించి కామాదుల కాన మీరమయ్యా
(॥ఎట్టు॥)
నిన్నుఁ దలచుటకంటే నీవుచెప్పిన పనులే
యెన్నికఁ జేసినదే యెక్కుడయ్యా
అన్నిటా శ్రీవేంకటేశ ఆత్మలో నున్నాఁడవు
విన్నపములేల యిది విడువమయ్యా
(||pallavi||)
ĕṭṭu valasinām̐ jeyu memī nananeramayya
vŏṭṭina nāmanasu nīgŏppana summayyā
(||ĕṭṭu||)
adigo śhrīhari nī vaṁpina yiṁdriyālagu
sĕdaraga nemu paṁpu sedumayyā
vĕdagi yāsalagĕllā vĕṭṭiyum̐ jedumayya
madimadi ne nī māyagu lonayyā
(||ĕṭṭu||)
deva nīvichchinayaṭṭi dehabuḍūrilona
sevamīram̐ gām̐puramu sesemayya
āvala nī karmamula kappanamu nattumayya
āvaḍiṁchi kāmādula kāna mīramayyā
(||ĕṭṭu||)
ninnum̐ dalasuḍagaṁṭe nīvusĕppina panule
yĕnnigam̐ jesinade yĕkkuḍayyā
anniḍā śhrīveṁkaḍeśha ātmalo nunnām̐ḍavu
vinnabamulela yidi viḍuvamayyā