(॥పల్లవి॥)
ఎట్టు ధరించే నింకాను
పట్టుట బరువీ ప్రాయము నాకు
(॥ఎట్టు॥)
చెప్పక వచ్చిన చిత్తము లోపలి
నొప్పులనేమై నొగిలీని
యెప్పుడు దలఁచిన హృదయము ఝల్లని
కుప్పలుగా మైఁ గురిసీఁ జెమటా
(॥ఎట్టు॥)
అంపలేక నన్నంపిన యప్పటి
తెంపు దలఁచిపో దిగుల నేను
యింపునఁదా నిపు డెట్లున్నాఁడో
కంపించీ మది కటకట యిపుడూ
(॥ఎట్టు॥)
తిరిగి చూచినను దేహము చిత్తముఁ
బరవశ మయ్యీఁ బలుమారు
తిరువేంకటగిరి దేవుఁడు కౌఁగిటఁ
గరుణించఁగఁ జీఁకటి వెడఁబాసె
(||pallavi||)
ĕṭṭu dhariṁche niṁkānu
paṭṭuḍa baruvī prāyamu nāgu
(||ĕṭṭu||)
sĕppaga vachchina sittamu lobali
nŏppulanemai nŏgilīni
yĕppuḍu dalam̐sina hṛdayamu jhallani
kuppalugā maim̐ gurisīm̐ jĕmaḍā
(||ĕṭṭu||)
aṁpalega nannaṁpina yappaḍi
tĕṁpu dalam̐sibo digula nenu
yiṁpunam̐dā nibu ḍĕṭlunnām̐ḍo
kaṁpiṁchī madi kaḍagaḍa yibuḍū
(||ĕṭṭu||)
tirigi sūsinanu dehamu sittamum̐
baravaśha mayyīm̐ balumāru
tiruveṁkaḍagiri devum̐ḍu kaum̐giḍam̐
garuṇiṁcham̐gam̐ jīm̐kaḍi vĕḍam̐bāsĕ