ఎట్టొకో దైవమా ఇదె నీకు శరణంటి
(॥పల్లవి॥)
ఎట్టొకో దైవమా ఇదె నీకు శరణంటి
తొట్టిన నా బ్రదుకుకుఁ దుదయు లేదు
(॥ఎట్టొ॥)
నాని యీజన్మమెత్తి నాటివెల్లా మఱచితి
పూని యేమిటా విరతి పుట్టనేరదు
కానను ముందర వచ్చే ఘనకర్మపాశములు
పానిపట్టి(?)యించుకంతా భయమూలేదు
(॥ఎట్టొ॥)
పంచేంద్రియములఁ జిక్కి భావమెల్లాఁ జిక్కువడె
అంచెల మోక్షముతోవ అరయలేను
యెంచి నాదేహములోని హేయమును సాత్మించె
చంచలపు దుర్గుణాలు చక్కనైనాఁ గావు
(॥ఎట్టొ॥)
నగు సంపదల చేత నన్ను నేనే మరచితి
తెగువది వివేకించఁ దీరదెప్పుడు
నిగిడి శ్రీవేంకటేశ నీవు నన్ను నేలఁగాను
జగమెల్లా నెరఁగ నే సాత్వికుఁడనైతి
(||pallavi||)
ĕṭṭŏgo daivamā idĕ nīgu śharaṇaṁṭi
tŏṭṭina nā bradugukum̐ dudayu ledu
(||ĕṭṭŏ||)
nāni yījanmamĕtti nāḍivĕllā maṟasidi
pūni yemiḍā viradi puṭṭaneradu
kānanu muṁdara vachche ghanagarmabāśhamulu
pānibaṭṭi(?)yiṁchugaṁtā bhayamūledu
(||ĕṭṭŏ||)
paṁcheṁdriyamulam̐ jikki bhāvamĕllām̐ jikkuvaḍĕ
aṁchĕla mokṣhamudova arayalenu
yĕṁchi nādehamuloni heyamunu sātmiṁchĕ
saṁchalabu durguṇālu sakkanainām̐ gāvu
(||ĕṭṭŏ||)
nagu saṁpadala seda nannu nene marasidi
tĕguvadi vivegiṁcham̐ dīradĕppuḍu
nigiḍi śhrīveṁkaḍeśha nīvu nannu nelam̐gānu
jagamĕllā nĕram̐ga ne sātvigum̐ḍanaidi